از قدیم گفته اند تا مرد سخن نگفته باشد، عیب و هنرش نهفته باشد، اینکه سعیدخان درخشنده همه گذشته ها را پشت پا زده و اصرار بر وجوب حضور دکتر داوری در فدراسیون والیبال دارد مسبوق به سابقه است، ما همیشه برای ایشان احترام قائل بوده ایم اما در میان گفته های جالب اندر جالب رئیس رویدادهای بین المللی فدراسیون چند پرسش باقی مانده است.

* چرا در زمان رئیسانی که مصدر کار بوده اند حقایق را نگفته اند؟ چرا زمانی که به زعم ایشان احمد ضیایی خودش را به جای داورزنی به FIVB معرفی کرده، معترض نشده اند؟
مگر عضویت در هیات رئیسه فدراسیون جهانی انتخابی و از طریق آرای فدراسیون های ملی صورت نمی گیرد؟
… و کلام بعدی اینکه شخص دکتر داورزنی و علی دریا بیگی می توانند شهادت بدهند کسی که به ست کوویچ اعتراض کرده بود، کدام فردی بود؟ صربستان به عمد دور مقدماتی نوجوانان جهان سال ۲۰۰۹ در یزولوی ایتالیا به ما باخته بود تا تیم نوجوانان ما حذف نشود و در فینال نوبت ست کوویچ بود که آن لطف هموطنانش را جبران کند.
اصولا مگر فردی چون ایشان که مسوول فنی مسابقات جهانی بود جرات اعتراض و … را داشت؟
بازیکنانی را که آقای گائیج به تیم ملی آورده بود به یاد دارید؟ ساسان ثانی، آرش صادقیانی، مجتبی عطار، محسن عندلیب و … کنار پیمان اکبری، مهدی بازارگرد، امیر حسینی و … کدامیک موجد دگرگونی در والیبال ملی ما شده بودند؟ گائیج مربی بزرگی بود ولی برای والیبال ما وقت نگذاشته بود و یک مربی پروازی بیش نبود پس لطفا تاریخ را قلب نکنید، از شما انتظار نداریم که لگد آخر را به افرادی که رفته اند یا در حال رفتن هستند بزنید. به هر حال هر فردی کارنامه ای در عرصه ی توپ و تور دارد.

  • نویسنده : جمشید حمیدی