دوچرخه سواری و فرهنگ اجتماعی
دوچرخه سواری و فرهنگ اجتماعی

این یک درد فرهنگی است که هنوز بسیاری از عابران و رانندگان نمی دانند دخترانی که در جاده ها رکاب می زنند، خواهران اجتماعی آنها هستند و برای تندرستی و کسب افتخار جهت کشور عزیزمان یکه و تنها زیر آفتاب سوزان یا در میان سرمای شدید هوا تلاش می کنند و کوشش آنها بسیار مقدس و قابل احترام است. به گوشه ای دیگر از درد و دل های یکی از این دختران محترم دوچرخه سواری گوش فرا دهید.

ستاره زرگر قهرمان خوزستانی دوچرخه سواری می گوید: برخی که درون خودروها هستند، به سمت ما ترقه پرتاب می کنند یا اشیایی را به سمت ما می اندازند و این ها برای خود من نیز پیش آمده است. حتی فحاشی هم شنیده ایم. واقعا تمرین در جاده بدون حضور پدرم ترسناک است زیرا اصلا رانندگان رعایت نمی کنند. من تجربیات تلخی از رعایت نکردن رانندگان داشته ام و بارها زمین خورده ام و از جاده منحرف شده ام.

نفر اول دوچرخه سواری سرعت ایران همچنین می افزاید: اگر هیات دوچرخه سواری خوزستان تمهیداتی می اندیشید که به صورت گروهی تمرین کنیم، فکر می کنم اتفاقات کمتری برای ما رخ می داد.