دو بازی متفاوت با سوریه و کره جنوبی فرصتی مغتنم بود تا ویلموتس و دستیارانش با نقاط ضعف و قوت بازیکنان در تاکتیک جدید آشنا شوند.

در فاز تهاجمی از ابزار لازم برخورداریم اما،در تغییر حالت و گرفتن آرایش در فاز تدافعی مشکلاتی داریم،که عمدتا به تاخیر دو وینگر کناری و هافبک مرکزی در برگشت ها مرتبط می باشد.
در تاکتیک مورد نظر کی روش ، به طور مداوم از دو هافبک مرکزی استفاده می شد. سه هافبک دیگر از جمله وینگرها و هافبک بازی ساز ایران هم‌ به شکل یک مثلث در میانه میدان حرکات تکمیلی را انجام می دادند و تک مهاجم ایران را تغذیه می کردند.
با حضور ویلموتس یک تغییر حالت کلی در روش و شیوه بازی ایران را مشاهده می کنیم .او به شیوه تهاجمی و فوتبال رو به جلو اقبال نشان داده و به هافبکها و دو مدافع کناری آزادی عمل بیشتری برای مشارکت در پایه گذاری حملات داده است.
در روش قبلی و تاکتیک مشخصه کی روش، هرگاه که مالکیت توپ در اختیار حریف قرار می گرفت،بلافاصله تیم از جلو موضع دفاعی می گرفت و به دلیل تراکم نفرات در مرکز میدان اجازه خلق موقعیت و بازی سازی به حریف داده نمی شد.
در روش جدید مورد نظر ویلموتس و در بازی با کره به وضوح دیدیم که حضور دائمی طارمی و جهان بخش در کنار انصاری فرد بر قدرت تهاجمی ایران افزوده بود و موقعیتهای زیادی هم خلق شد ،اما ایراداتی هم به این تاکتیک مترتب بود.
تیم ما در برگشت به عقب هافبکها،به ویژه دو وینگر کناری از سرعت لازم برخوردار نبود..نداشتن پوشش مناسب و ناهماهنگی بین جهان بخش،ترابی و طارمی در میانه میدان در چند مرحله ابراهیمی را با مواجهه با هافبکهای کره ای تنها گذاشت.
در خطوط دفاعی هم دو مدافع مرکزی (پور علی گنجی و کنعانی زادگان)در تقابل به مهاجمان سرعتی کره ای تاثیر پذیر نشان دادند.میلاد محمدی هم در مقاطعی از بازی از پوشش غافل شده و با قاطی کردن با پور علی گنجی شکافی در فاز تدافعی در جناح چپ ایجاد می کند.همین روال در جناح راست پا برجا است.رضاییان در نفوذ و پایه گذاری حملات و سانترهای سی چهل متری و مواج توفیق زیادی دارد ،اما به سان گذشته در برگشت ها عملکرد ضعیفی داشته و در رویارویی با مهاجمان سرعتی کم اثر می باشد.
در مجموع تیم ما عملکرد خوبی برابر کره داشت.ویلموتس هم برای رفع پوشش تاکتیکی در مرکز میدان چند جابه جایی صورت داد.فراخوانی نور اللهی و عزت اللهی و تشکیل یک سه ضلعی با حضور داِئمی امید ابراهیمی در خط هافبک برای تسخیر فضا صورت گرفت،تا انعطاف تیم در تغییر حالتهای متفاوت با عناصر موجود مورد آزمایش قرار گیرد.
در هر حال ،دو بازی تدارکاتی با سوریه و کره جنوبی بار دیگر بر این نکته صحه گذاشت که تیم ما در تقابل با تیمهای قدرتی مشکلی ندارد ،اما کماکان در جدال با تیمهای سرعتی باید تدابیر لازم را در دستور کار قرار دهد.
و موضوع مهم بعدی لزوم جوانگرایی و تحول در ساختار تیم است.با شروع بازیهای لیگ برتر ،باید ویلموتس و هاشمیان فرصت پیدا کنند،تا توان و ظرفیت جوانها را ببینندو نفرات قابل را به تمرینات دعوت کنند.امروز تا فرصت باقی است باید از زمان بهره برد و با سازماندهی اصولی رویکرد جوانگرایی و تحول گرایی را در اولویت قرار داد.

  • نویسنده : احمد میرزاییان