برای توفیق در میادین برون مرزی،جدا از اهتمام به مسائل فنی و تدارکاتی ، در مباحث دیپلماسی هم باید حامی ورزشکارانمان باشیم.در موضوع برخورد زشت ماموران فرودگاه شیکاگو با سرو قامتان والیبال ایران یک اقدام هماهنگ صورت گرفت و همگان اقدام امریکایی ها را محکوم کردند ،اما در خصوص عدم صدور ویزا از سوی انگلیسی ها به تکواندو کاران، مسئولان ورزش سیاست سکوت محض اختیار کردند!

این روزها اخبار ورزش ایران، تحت تاثیر رقابتهای والیبال جام ملتها و حضور پر رنگ سروقامتان ایران قرار دارد.همه در انتظار هستیم تا یک بار دیگر نظاره گر درخشش جوانان شایسته کشورمان باشیم.
اگر چه حضور در جمع شش تیم برتر جهان ،غرور آفرین است ،اما پیروزی در اولین دیدار برابر لهستان دور از دسترس نیست.
اخبار رسیده حاکی است که جمع زیادی از ایرانیان مقیم شیکاگو و ایالتهای مجاور بلیت بازیهای ایران را تهیه کرده و برای حضور در سالن لحظه شماری می کنند.
متاسفانه برخورد زشت و زننده ماموران فرودگاه شیکاگو با کاروان اعزامی ،باعث شد تا بازیکنان و مربیان ما حدود چهار ساعت در گیت فرودگاهی معطل بمانند.
اعتراض دامنه دار مدیران ورزش کشور و کمیته ملی المپیک و پیگیریهای لحظه به لحظه آنها باعث شد تا رئیس جهانی والیبال بلافاصله عکس العمل نشان داده و ضمن عذر خواهی از این اقدام زننده ،حرکت امریکایی ها را مایه شرمساری قلمداد کند و…
باید این واکنش سریع متولیان ورزش و دستگاه دیپلماسی ورزش را ستود .زیرا وزیر امور خارجه کشورمان و سخنگوی آن هم،جدا از بیانیه های وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک به میدان آمدند و اقدام امریکایی ها را به درستی به چالش کشیدندو…
چندی قبل انگلیسی ها هم اقدامی زننده در تکواندو داشتند.مسابقات جهانی تکواندو به میزبانی انگلیس برگزارشد که به جهت کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۰ از اهمیت مضاعفی برخوردار بود.
میزبان در یک حرکت غیر ورزشی و سازمان یافته از صدور ویزا برای ستاره های تکواندو ی ایران خود داری کرد و برای دیگر ورزشکان ما هم به صورت موردی و با تاخیر مجوز ورود داد.
متاسفانه دستگاه ورزش و کمیته ملی المپیک در این زمینه ،اقدام بجا و موثری صورت ندادندو دستگاه دیپلماسی ما هم به جهت ملاحظات متولیان ورزش با اهرم های لازم وارد میدان نشدند تا از حقوق از دست رفته تکواندو کاران دفاع مناسب صورت پذیرد..
گفتنی است در اینگونه موارد نباید جناح بندیها و تفکرات گروهی باعث صف بندی شده و در این وادی ،حقوق ورزش در میادین بین المللی تضییع شود.
چگونه است آنجا که داور زنی در وزارت ورزش اراده می کند به درستی و به فوریت از والیبالیستها حمایت می شود و همه اهرم های سیاسی و ورزشی به کار گرفته می شود ،اما در موضوع مهم مسابقات جهانی تکواندو و کم کاری انگلیسی ها و عدم صدور ویزا اقدام مناسبی صورت نمی گیرد؟
آیا حضور افراد در مناصب و پستهای ورزشی در عکس العمل های متولیان ورزش تاثیر مستقیم دارد؟
آیا یادمان رفته که تکواندو در صدر رشته های تاثیرگذار در المپیک به شمار می آید و بیشترین مدالهای المپیک در کشتی و تکواندو بدست آمده است؟
به هرحال این سیاست یک بام و دو هوا برازنده ورزش کشور نیست .حمایت همه جانبه از والیبالیستها وتقبیح اقدام زننده امریکایی ها قایل ستایش است ،اماسکوت و خاموشی در برابر حرکت ناشایست انگلیسی ها در تکواندو تاسف بار است!

  • نویسنده : احمد میرزاییان