فوتبال و دزدان دریایی سومالیایی
فوتبال و دزدان دریایی سومالیایی

در سال 1285 وقتی کاپیتان کشتی باری پرتغالی در سواحل زیبای شهر قدیمی بوشهر لنگر انداخت خدمه و ملوانان آن کشتی پرتغالی برای نخستین بار فوتبال را به سرزمین مان آوردند بعدها کشتی های انگلیسی نیز با عبور از آبهای نیلگون خلیج فارس در ساحل بوشهر پهلو گرفتند و آنان نیز اوقات فراغت را با فوتبال می گذراندند. در آن روزگار نه از دزدان دریایی سومالیایی خبری بود و نه از مافیای وحشتناک فوتبال.

آن روزی که توپ فوتبال را از پوست خوک می ساختند هرگز تصور نمی شد که انسانهای خوک نما شبکه های مافیایی درون این فوتبال تشکیل دهند. وقتی در فوتبال مدرن اصابت توپ به دست ممنوع اعلام شد و جریمه “هند” برای آن درنظر گرفتند، برای “دستبرد” به فوتبال و دزدی و نهایتا اعلام جریمه برای آن قانونی پیش بینی نشد. آن قانون گذاران “بردن” توپ فوتبال با دست را ممنوع کردند ولی برای دستبرد به فوتبال مقرراتی وضع نکردند. هیچ قانون و قاعده فوتبالی مانع از دزدی در فوتبال نشد حتی برای دزدان فوتبالی لااقل قانون آفساید هم مانع از ادامه غارت آنان نشد. و بدین سان بود که مافیای فوتبال در نبود و سکوت قانون شکل گرفت.

نخستین کسی که باب دزدی را در فوتبال باز کرد ژائوهاو‌لانژ بود. البته او اولین کسی بود که فوتبال مدرن را پایه ریزی کرد، سیل اسپانسر های مالی را به فوتبال سرازیر کرد، فروش حق پخش تلویزیونی را برای فوتبال منهای فوتبال ایران به ارمغان آورد. او خود اولین استفاده کننده از این دستاوردها بود. قهرمان شنای برزیلی همواره متهم به میلیون ها دلار سواستفاده از فوتبال بود. وقتی “قضات” بسراغ پرونده های مالی او رفتند، “عزرائیل” زودتر به سراغش آمد، “مرگی” که فرشته نجاتش شد.

مدیرکل اسبق یکی از استان ها چند روز پیش به من گفت که رئیس هیات فوتبال آن استان در مسابقات، مخفیانه بلیط اضافی چاپ می کرد و اول سکوهای ورزشگاه را با بلیط های چاپی خودش پر می کرد و چند صد تا هم بلیط هیات فوتبال را می فروخت، حال روزگار فوتبال ما به چنین افراد مافیایی گره خورده، برای کسی که بلیط مسابقات داخلی را با تخلف و تقلب می فروشد در جام جهانی با بلیط های مسابقات چه می کند؟

نقل است که دزدان دریایی سومالیایی یک روز به قصد غارت اموال کشتی باربری هندی به آن کشتی هجوم آوردند تا همه اموال آن را به یغما برند، فرمانده “فوتبال دوست” دزدان سومالیایی وقتی مشاهده کرد که خدمه و ملوان های آن کشتی در حال تماشای مسابقه فوتبال تیم برزیل هستند به دزدان تحت امرش فرمان عقب نشینی صادر کرد حتی دزدان دریایی سومالیایی نیز به حرمت و عشق فوتبال، دزدی را متوقف میکنند.

چرا دستگاه قضایی و نهادهای نظارتی با اقتدار به فوتبال ما ورود نمی کنند؟

 

این روزها برخی از افراد بدنبال رسیدگی به مشکلات فوتبال هستند که تلاش آن ها قابل تقدیر است از جمله آقای قاضی زاده هاشمی.

براستی قاضی زاده هاشمی نماینده محترم مجلس بدنبال چیست؟

او می تواند دو هدف داشته باشد، هدف اول انتقاد و انتقام گرفتن از دولت بخاطر مشکلاتی که برای پسرعمویش وزیر ضعیف پیشین بهداشت بوجود آمده است.

دومین هدف او پی گیری مشکلات و تخلفات در فدراسیون فوتبال است، فدراسیونی که بارها تهدید کرده که دولت نباید در ورزش دخالت کند و حتی برخی جاسوسان دائم به فیفا از دخالت دولت در فوتبال خبر می رسانند. حالا قاضی زاده هاشمی می خواهد دولتی را به چالش بکشاند که در فوتبال دخالتی نداشته و اگر او بر تخلفات فدراسیون ابرام و اصرار ورزد در صداقت او تردیدی نیست ولی اگر گریز او به صحرای فوتبال ایران برای تسویه حساب های جناحی باشد نه تنها نتیجه ای نمی گیرد بلکه در صداقت او برای ورود به این امر تردید ایجاد خواهد شد. اگر واقعا قاضی زاده هاشمی بدنبال خدمت به ورزش است از فروش حق پخش مسابقات فوتبال حمایت کند و صدالبته پشت پرده قرارداد ننگین ویلموتس را نیز منصفانه و خداپسندانه افشا نماید.

  • نویسنده : علی افتخاری