ایران - لهستان، حداقل در دهه اخیر شاهد بازیهای خوبی بین دو تیم بودیم. ایران هماهنگ و سریع و احساسی و لهستان مدرن و منطقی، با اینهمه سبک بازی دو تیم بهم می خورد و این یکی از دلایل خوب از آب در آمدن مسابقه دو تیم بوده است، اما این بار در شیکاگو تیم لهستان بدون بیه نیک، کوبیاک، کورک، شالپوک و حتی ویتالی هینن سرمربی تیم رخت سفر بسته است.

آنها برای انتخابی المپیک اردو زده اند و می خواهند با به تابعیت در آوردن ویلفردو لئون گرانقیمت ترین بازیکن جهان از کوبا به سوی فتح قله المپیک بروند. سقف آرزوها را ببینید، یک کشور ۳۰ میلیونی چگونه می اندیشد؟ به هر روی بامداد جمعه ساعت ۲:۳۰ تیم ملی ایران که تاکنون شجاعانه بازی کرده است باز هم مقابل یک تیم جوان اما بلند بالا و سرشار از انگیزه قرار می گیرد همان ترکیب نسبی که در ارومیه تیم ما را پنج ست عذاب داده بود، در آرایش تیم عقابهای سرخ در قطر پاس، بارتلومی، دریافت کننده، کوالت، فورتال، بندروز در دفاع وسط کارول کلوس با تجربه کنار هوبر و جاکوب هدریج (لیبرو) دیده می شوند. به حتم بازیسازی تیم را باز پاسور جوان جانوچ مارسین بر عهده خواهد داشت اما این تیم نمی تواند و نباید جلودار ملی پوشان ما شوند که سرشار از تجربه و آمادگی و آرامش اند، بنابراین در نبود هینن که استاد کوچینگ و راهبری است باید برای پیروزی و طی کردن بیشترین مسیر صعود برنامه ریزی کنیم، تا بامداد دوشنبه که نوبت به برزیل می رسد. بدون تردید سرویس و دفاع عوامل اصلی پیروزی مردان ایرانی در مصاف با لهستان خواهد بود، چرا که لهستانی ها حتی با این تیم جوان هم مدرن بازی می کنند و سری نترس دارند.

توضیح ضروری اینکه بر اساس آخرین اخبار دریافتی، هنین سرمربی تیم ملی لهستان درست پنج ساعت پیش از آغاز بازی ایران و لهستان خودش را به شیکاگو خواهد رساند.

  • نویسنده : جمشید حمیدی