از پس فردا موجی تازه در والیبال به راه می افتد، بدون تردید چرخش گوی سپید در شهر عاشقان توپ و تور همانند پرواز درناهای ساحل چی چست زیبایی ها دلپذیری خواهد یافت و جوانان والیبالی تمام عیار ارومیه و دیار آذر آبادگان فارغ از شیپورهای گوش نواز سالن آزادی تهران به دلیل ممنوعیت فدراسیون جهانی با نوای خود به ملی پوشان ایرانی قدرت مضاعف خواهند داد.

حتم داریم فدراسیون والیبال از دادن میزبانی به ارومیه پشیمان نخواهد شد. روز جمعه تیم ملی ایران ساعت ۱۸:۳۰ دقیقه با گوزنها مصاف می دهد، تیمی با میانگین قدی ۱۹۸ و معدل سنی ۲۶ سال با گروهی است که والیبال را اروپایی و مقتدرانه بازی می کند. این تیم که با رفتن آنتی گای فرانسوی دوباره به گلن هوک مربی کانادایی روی آورده، یکی دو سالی است که بدون گاوین اشمیت قطرپاس نامدارش نیز عالی بازی می کند، والیبالی منطقی و نه نمایشی، که با پاسهای ساندرز و حملات و سرویس های کاپیتان پرین هاک با ۱۰۰ بازی ملی و عضو پروجای ایتالیا داف و ورنون شکلی تاکتیکی می یابد. هاک را با آن سر کوچک و ریش کم پشت به خوبی به یاد داریم که در مسابقات قهرمانی جهان در بلغارستان چه بلایی سر تیم ما آورد. اکنون کانادیی ها ورنون قطر پاسور سیاه پوست را در اوج دارند که عضو باشگاه اونیکوی لهستان است، کانادایی ها حدود یکسال پیش تیم ملی ما را شکست داده بودند و حالا در یک بازی انتقامی مردان ایران باید مراقب سرویس های محکم، آبشارهای پایپ و کنار آنتن مردان سرزمین گوزنها باشند. کانادا تیم شکست ناپذیری نیست ولی چون تنوع حمله دارد، کار قدری سخت می نماید.

  • نویسنده : جمشید حمیدی