احکامی سنگین برای افراد مرتبط با اتفاقات تاسف بار فینال جام حذفی فوتبال باشگاه های کشور صادر شد که در برخی موارد جای تعجب، تاسف و سوال دارد، به طور مثال حیدر بهاروند، رئیس سازمان لیگ را به خاطر لغو چند ساعته بازی آنهم در رشته ای پر سر و صدا چون فوتبال را به محرومیت طولانی مدت محکوم کرده اند.

آیا یک مسوول نباید اختیار و اقتدار لازمه را برای اتخاذ تصمیمات مقتضی داشته باشد؟ آیا واقعا این مرد پر تلاش عامل بروز آن اتفاقات عجیب و نادر و البته تاسف آورده بوده است؟ پس عوامل انتظامی، فرهنگی و اجتماعی و شهری و استانی مرتبط با چنین رویدادهایی که به هر حال طرف توجه جامعه به ویژه جوانان هستند چه نقشی داشته اند؟
البته بین مجازات و مکافات باید تناسب وجود داشته باشد تا ارزش و نقش بازدارندگی خود را از دست ندهد. دیدگاه های جرم شناسی در این باره چیست، آیا کمیته اخلاق فدراسیون تصمیمات خود را با توجه به ادامه و براهین و امکانات و اختیاراتی که اشخاصی چون حیدر بهاروند دارند اتخاذ کرده است؟
آیا واقعا تنبیهات در نظر گرفته شده رئیس سازمان لیگ با آن همه بار سنگین و مشغله زیاد منتناسب با وقایع رخ داده و میزان اختیارات این مرد صورت گرفته است؟ بنابراین انصاف حکم می کند که به هنگام استیناف اصول حقوقی جایگزین تصمیماتی شود که شاید احساسی و فقط برای اینکه کاری انجام شود گرفته شده است. بدون تردید باید با افراد قاصر و سهل انگار برخورد شود و تنبیه و تشویق هم درکار باشد، اما حق نداریم که افرادی را قربانی مصلحت اندیشی کنیم.

  • نویسنده : رضا اسماعیلی