تابستان که از راه می رسد، بحث اوقات فراغت نوجوانان و دانش آموزان مطرح می شود.

اینکه برای میلیونها سرمایه انسانی که از درس و مدرسه فارغ می شوند چه برنامه ای داریم، پر کردن اوقات فراغت یکی از مهمترین وظایف اصلی وزارت آموزش و پرورش و در ادامه وزارت ورزش است، اما هیچگاه از دایره نگاههای گذرا و منطقی عبور نکرده است. به حتم تابستان امسال هم سرگردانی و بی برنامگی در انتظار نوجوانان و جوانان مملکت، به ویژه در کلان شهرها خواهد بود. امسال تربیت بدنی وزارت ورزش هم دایره مسابقات خود را تنگتر کرده لذا باید بازهم نگران فرزندان مملکت باشیم که مجبورند بر سر کوی و برزن وقت گذرانی کنند. تابستان فرصتی است که اگر برنامه ای در جهت استفاده بهینه از استعدادهای ورزشی بچه های ایران نداشته باشیم به نوعی تهدید محسوب خواهد شد. حالا در این فصل گرما بحث شنا، دریا و … که بگذریم، مخاطراتی که در مسیر اوقات فراغت وجود دارد را هم باید به مشکلات بی برنامگی دیگر اضافه کنیم. به راستی نیم قرن برای برنامه ریزی و چاره اندیشی در مورد رفع مشکلات نسل جوان و آینده سازان کفایت نمی کند؟

  • نویسنده : رضا اسماعیلی