کاپیتان سابق تیم والیبال مربی بدن ساز شد، زینب گیوه که پدرش از دروازه بانان شاخص فوتبال ایران بوده بعد از 16 سال عضویت در تیم ملی و داشتن سمت سر گروهی تیم ملی ایران به حرفه بدن سازی روی آورده و دو آکادمی را اداره می کند.

زینب در گفت و گو با البرز ورزشی کمی تا قسمتی سفره دل گشود و با بیان برخی از ناگفته ها گفت: اینکه بخواهند به اجبار بازیکنی را که در اوج آمادگی قرار دارد کنار بگذارند و به زور وی را به بازنشستگی بکشانند، برای من باور کردنی نبود و نیست، ولی خب اینکار را انجام دادند و مرا کنار گذاشتند. نمی خواهم مسایل کهنه شده سر باز کند.
گیوه افزود: برای والیبال عمری گذاشته ام اما وقتی که مرا نمی خواهند به تخصصی که در رشته بدن سازی دارم می پردازم من و خانم برهانی تنها افرادی هستیم که دوره سخت بدن سازی در والیبال را در کمیته ملی المپیک با نمرات عالی گذرانده ایم و الان هم کار بدن سازی خصوصی ورزشکاران رشته های مختلف را انجام می دهم، فوق لیسانس فیزیولوژی کاربردی ورزشی دارم و طبیعی است که بیکار نمانده ام.
زینب گیوه درباره پیشنهاد بازی در تیم های خارجی گفت: پارسال یک ماه در ترکیه با تیم خانم برهانی تمرین کرده بودم اما محدودیت جذب بازیکنان مانع از ادامه بازیگری ام شد. مدیر باشگاه ترک به من گفت: ما به شما نیاز داریم ولی باید مبالغی را به فدراسیون های ایران و ترکیه و فدراسیون های جهانی بدهیم که پرداخت آن برای ما مشکل است، از زینب پرسیدیم پس امسال شاید مائده برهانی را هم نخواهند که جواب داد: برعکس مائده برهانی در هر تیمی که بازی کرد تعیین کننده بود از جمله در ترکیه، بازیکنی مانند برهانی نادر هستند.
زینب گیوه که از نخستین لژیونر والیبال زنان ایران بوده و در بلغارستان و مالدیو هم بازی کرده، درباره تیم ملی بانوان گفت: دختران ایران خیلی زحمت کشیده اند و من امیدوارم امسال، دوران شکوفایی آنها باشد، دوره قبل قهرمانی آسیا نتیجه خوبی نگرفته بودند و خدا کند که درجا نزنند. بهترین سرمربیان تیمهای زنان مرد هستند و تیم ما هم اینک مربی مرد دارد. من زمانی از خانم مائدا مربی اسلوونیایی تیم ملی دفاع می کردم و الان هم از ایشان تعریف می کنو. خانم مائدا از نظر روانشناختی و مچ ساختن بازیکنان خیلی خوب عمل کرده بود، با اینهمه والیبال بانوان ما پتانسیل رشد دارد اگر لیگ ما حرفه ای باشد. باشگاه ها درست عمل کنند و فدراسیون هم از همه عوامل و امکاناتش به خوبی بهره ببرد، در واقع همه چیز بستگی به سیاست گذاری و برنامه ریزی فدراسیون دارد. به هر روی شاید من مربی و بدن ساز یک تیم باشگاهی شوم و یک آکادمی در برق آلستوم و آموزشکده ای در شاهین شمالی دارم و با ورزش زندگی می کنم و دلم نمی خواهد هرگز آسیب یا دلخوری به جامعه والیبال ما برسد.

  • نویسنده : مرجان بنی یعقوب