دیگر کاری به کار تنیس ندارم و فقط برای خودم ورزش می کنم.

یاسمین سعادت یکی از تنیسورهای ایران که عنوان قهرمانی غرب آسیا (۲۰۰۶) در رده سنی نوجوانان را دارد، اکنون فوق لیسانس کامپیوتر دانشگاه تهران است و یک آه و صد ناله از تنیس دارد و می گوید: حتی با درخواست من برای کارهای آموزشی هم موافقت نکرده اند این در حالی است که از در و دیوار این ورزش کارت مربیگری می بارد و افرادی کارت دارند و دست اندرکار مربیگری اند که راکت گرفتن در دست را هم بلد نیستند. وقتی این افراد را پیرامون تنیس می بینم گریه ام می گیرد و به هرکس لابی بلد باشد و توی تشکیلات فدراسیون پارتی داشته باشد دور می دهند و اقرار می کنم که منم مثل صدف صادق وزیری و غزل پاک باطن و … که به ایالت متحده رفته اند هیچ شانسی در این ورزش برای خودم نمی بینم و شاید مجبور شوم که منهم از کشور بروم. وقتی روابط جای ضوابط را بگیر طبیعی است که دلسردی جای امیدواری را بگیرد.

یاسمین سعادت درباره انتخابات ریاست فدراسیون تنیس هم می گوید: چه خوب می شود که انتخابات در فضایی سالم انجام پذیرد، سیستم یک فدراسیون که سالم باشد هرکس براساس شایستگی هایش رشد می کند، سالهاست که هرچه مربی می آورند برای آقایان است. ما مربی زن فراوان داریم اما این مربیان سواد و دانش کافی ندارند‌. باید برای مربیان زن خم مربی و مدرس بیاورند یا آنها را راهی کلاسهای بین المللی کنند، تا آنها هم تقویت شوند. بعضی از مربیان متاسفانه اجرای صحیح یک فورهند و بک هند را نمی دانند و این یکی از دردهای تنیس بانوان ماست.