استاد حسن حبیبی یکی از مردان و اساطیری و خوشنام فوتبال ایران است که چه در روزگارانی که بازوبند کاپیتانی را به بازوانش بسته بود تا بعدها که سرمربی تیم ملی شد یک شخصیت ممتاز و غیر قابل انکار بود.اگر بگوییم فوتبال ایران در 5 دهه گذشته مردی به اقتدار حسن اقا نداشته است سخنی به گزاف نگفتیم.
استاد حبیبی امروز در 85 سالگی بیشتر گوشه نشین است و با دشواری سخن می گوید با این مرد شریف همکلام شدیم تا ادب روزنامه نگاری در حق یک مرد بزرگ رعایت کنیم:
او می گوید: فوتبال را خیلی تعقیب نمی کنم اما از اینکه مشاهده می کنم تیم ملی با یک مربی ایرانی مانند قلعه نویی به جام جهانی صعود کرده خوشحالم همیشه جوانهای ایران را دوست داشته و دارم.
به اتفاق همسر وفاداراش خانم فریده ابری که او نیز از خانواده ای اصیل و ورزشکار ایران است از ایام نوروز سالهای دور می گوید که همواره به این رسم قدیمی پایبند بوده و انرا رعایت کرده است یادش بخیر ایام نوروز که خانواده ها را دور هم جمع می کرد و بخاطر دید و بازدید کدورتها کنار گذاشته می شد بی جهت نیست که نوروز بزرگترین رسم ایرانیان بوده است.
یادش بخیر که بازیکنان گذشته به ویژه پاسی ها چقدر برای بزرگترهای خود به ویژه حسن اقا احترام قائل بودند الان جوانها خیلی حرمت نگه نمی دارند ان زمان ها همه برای دل خود و به عشق تیم ملی بازی می کردند روبروی امجدیه حمامی بود که بعد از مسابقه به انجا می رفتند و پول حمام هم از جیب خودشان بود اما حالا جرینگ جرینگ ریال جای عشق را گرفته است.
حسن اقا نیز در استانه سال نو سلامتی خانواده و عاقبت بخیری جوانان را می خواهد، جوانهای ما خیلی سختی می کشند باید به انها رسیدگی شود.
گفت و گزار:محمود شهباز