او در اظهاراتی غیرمنتظره، هواداران پرسپولیس را "بیمعرفت" خواند و خواستار پایان دادن به اعتراضات و توهینها شد. اما در این میان، یک مسئله مهم همچنان بیپاسخ ماند: پذیرش مسئولیت شخصی.
آقای بیرانوند، در صحبتهایتان هیچ اشارهای به اشتباهات پیدرپی خودتان نکردید. نه به فسخ ناگهانی قرارداد در دو فصل متوالی، نه به مصاحبههای تحریکآمیز، و نه به رفتارهایی که مستقیماً به باشگاه و هواداران ضربه زد. بهجای آن، ترجیح دادید در نقش قربانی ظاهر شوید و اینگونه القا کنید که در میانه طوفان، تنها شما بیتقصیر بودهاید. این فرار از پذیرش مسئولیت و انتقال تقصیر به دیگران، شاید موقتی کارساز باشد، اما در بلندمدت تنها به تخریب بیشتر اعتماد منجر خواهد شد.
شاید لازم باشد یادآوری کنیم که هواداران پرسپولیس در اولین جداییتان معرفت به خرج دادند. در بازگشتتان، نهتنها شما را پذیرفتند، بلکه بار دیگر تمامقد پشت شما ایستادند. اما شما چه کردید؟ بار دیگر، بدون احترام به تعهدات حرفهای، تیم را ترک کردید. و حالا که اعتراض بالا گرفته، بهجای عذرخواهی همان هوادارانی که زمانی پشتیبانتان بودند، "بیمعرفت" خواندید. کسی شما را قاتل نمیداند، اما واقعیت این است که زیر تعهدتان زدید، دروغ گفتید و فشار روانی سنگینی را به هواداران تحمیل کردید. اگر نفوذ و رانت برخی افراد در مسیر پروندهتان نبود و رای کمیته انضباطی بهموقع و بیطرفانه صادر میشد، شاید اکنون بهجای تراکتور تیم دیگری در صدر جدول قرار داشت.
پایان این ماجرا، با انکار مسئولیت و تخریب چهره هواداران ممکن نیست. بلکه زمانی ممکن خواهد شد که شما با شهامت، مسئولیت رفتارهایتان را بپذیرید و از هوادارانی که در سختترین روزها پشتتان بودند، بابت شکستن اعتمادشان عذر بخواهید.
نویسنده: سهیل تقوی