براستی این مقام و میز و صندلی مگر چقدر ارزش دارد، به اندازه شکستن میلیونها قلب و ازبین رفتن این همه امید و آرزو…
البته که بازی فصل گذشته استقلال در مقابل نساجی و از دست رفتن امتیاز این بازی اصلا ،طبیعی نبود اما نمی شد تصورکردکه چه دستهایی پشت پرده بوده و حتی مدیر مستعفی و جدا شده استقلال حتی برای پیشبرد اهدافش ترکیب تیم را لو داده است!
و یا با داوران لابی داشته و… دروغ و راست بودن این اتفاقات غیر ورزشی بر گردن راوی اما از دست رفتن امتیاز بازی با نساجی و در ادامه قهرمان نشدن استقلال به قیمت خصومت شخصی تنها می تواند در لیگ اماتور ما اتفاق بیفتد و بس!
جواد نکونام نباید قهرمان می شد و نشد و استقلال فصل کابوس واری را پشت سر گذاشت و در ادامه فصل سیاهتری را آغاز کرد که انتهایش شد اوضاعی که هم اکنون شاهد ان هستیم اما نکته جالبتر اینکه جناب مدیر همچنان هم دست از سر استقلال برنمی دارد و به واسطه دوستی اش با یکی از اعضای فعلی هیات مدیره که در زمان نکونام جایی در استقلال ند اشت قصد بازگشت دارد و رایزنی ها برای حضور وی در هیئت مدیره ادامه دارد تا به نتیجه برسد!
در فوتبال ما عده ای برای رسیدن به مقام در تیمهای بزرگ ان باشگاه را به فرش می رسانند و پس از آن در همان تیم به پست های مهم می رسند و در ادامه دم از تعصب و عرق به پیراهنش می زنند و جالب اینجاست که این پروسه دردناک همچنان ادامه دارد و فصل به فصل گسترده تر و عمیق تر پیش می رود و آب از آب هم تکان نمی خورد.
باید برای این فوتبال و این مدیران متاسف بود و امیدوار به اینکه این دوران سیاه و اقدامات غیر ورزشی روزی به خط پایان برسد اما زهی خیال باطل….
گزارش: سوده رحمانوند