ما به گیتی پیمان بسته ایم ققنوس وار عاشق شویم در این دیار...

تهاجم بمب افکن های پلید دشمن زمان چند روزی مردم عزیز کشورمان را حیرت زده کرد. چه جان های عزیزی که به ناحق از دست رفت اما همین جنگ نکبت بار دیگر برای ما مردم ایران تجلی گاه همبستگی و شور ملی شد. برعکس همه جای دنیا،  که همه رفقای جشن و شور و نشاط به شمار می آیند، در سرزمین بغض کرده ما همواره دشواری ها و رنج ها مردم را بیشتر به هم متصل می سازد و شرکای غم های داغ هایی می شوند که بر دل وطن فرود می آید. راز جاودانگی ایرانیان طول تاریخ اینگونه بوده است. عشق و حب الوطن که نصف ایمان قلمداد می شود. آن چیزی که در این ایام گذاشت، واقعا غرور برانگیز بود جایی که در کردستان عزیز درب خانه و آشیانه های مردم به روی مردم جنگ زده تهران گشوده شد و یا در شمال زیبا، ویلا ها و منازلی که به رانده شدگان بالاجبار اختصاص یافت. متاسفیم که در این ایام که ایثار معنی جدیدی پیدا کرده است، معدودی بی هویت برای دیده شدن در فضای مجازی از نان دانه ای 280 تومانی و یا کرایه یک میلیونی در فلان شهر، داد سخن دادند. ما که در متن این مصائب زیسته ایم، می دانیم که چنین شیطنت ها و ادعاها تهمتی بیش نیست و هدف آنها خدشه وارد کردن به وحدت ملی است ولی آنقدر به درک و فهم سیاسی، اجتماعی و اقتصادی رسیده ایم که از روزهای خوبی که درپیش داریم، به درستی سخن بگوییم.

محمود درویش شاعر فلسطینی که رنج آوارگی را تا عمق وجود حس کرده است، می گوید... نمی دانیم چه کسانی وطن را فروختند اما دیده ایم چه کسی بهای آن را پرداخت کرده است.

اعتقاد داریم فصل جدید از زندگی اجتماعی و سیاسی ایران عزیزمان گشوده شد تا از درس هایی که در سایه شوم جنگ گرفته ایم، برای ساختن آینده ای روشن بهره بگیریم.

اتفاقی است که افتاده است. بدون صف بندی همه از وطن گفتند و اکنون به جای دوقطبی سازی، وظیفه مسئولان است که برای همه ایرانیان صادقانه تلاش کنند.

 فصل مشترک همه ما کشوری باستانی و تاریخی به نام ایران است.

نویسنده: حسینعلی اسماعیلی

• 12:37
• 1404/04/08
• 253