در روزگاری که بسیاری تنها به نام و آوازه خویش می‌اندیشند، هنوز هم مردانی هستند که بی‌هیاهو و بی‌ادعا، بار انسانیت را بر دوش می‌کشند.

 

داوود جباری، پیشکسوت کشتی ایران و مالک باشگاه استقلال ب تهران، یکی از همین نامداران خاموش است؛ مردی که پهلوانی را نه تنها در میدان کشتی، که در میدان زندگی معنا کرده است.

سال‌هاست که او در کنار خدمت به ورزش، با دلی سرشار از مهر و جوانمردی، دست یاری به سوی ورزشکاران بیمار و آسیب‌دیده دراز می‌کند. روز گذشته نیز، در حرکتی دیگر از جنس انسانیت، برای یکی از ورزشکاران قطع‌نخاعی کمک شایسته‌ای انجام داد؛ اقدامی بزرگ که بی‌هیچ چشم‌داشتی و حتی بی‌تمایل به رسانه‌ای شدن، صورت گرفت.

اما حقیقت این است که جامعه باید بداند هنوز هم چنین انسان‌هایی هستند؛ کسانی که نه برای دیده‌شدن، بلکه تنها از سر عشق و وظیفه انسانی قدم در راه خیر می‌گذارند. قدرشناسی از این بزرگان، کمترین وظیفه ما و به‌ویژه مسئولان ورزش کشور است.

داوود جباری نمونه‌ای روشن از پهلوانانی است که باید به نسل جوان معرفی شوند؛ تا جوانان بدانند پهلوانی تنها در قدرت بازو نیست، بلکه در قلبی است که برای دیگران می‌تپد.

و در پایان نباید فراموش کرد که آنچه امروز جباری از سر انسانیت انجام می‌دهد، در حقیقت وظیفه‌ای است که باید بر عهده مسئولان ورزش و متولیان امر باشد.

 

نویسنده: عباس اسماعیلی

• 12:37
• 1404/06/11
• 413