فرزان عاشورزاده، قهرمان سابق تکواندوی جهان نیز بار سفر بست و از کشور رفت.

پدیده ای که فدراسیون جهانی او را سونامی تکواندوی دنیا خوانده بود ترجیح داد که به آکادمی یکی از مربیان معروف ایران در ایالات متحده بپیوندد.

قانونی در اینباره وجود ندارد چرا که ورزشکاران حرفه ای شاید به خود حق بدهند که در جست و جوی فضایی بهتر برای ادامه کار سفر کند اما وقتی به یاد می آوریم که عاشورزاده ها رشد و شکوفایی خود را در کشور ما گذرانده اند چرا و به چه دلیل رفته اند.

دکتر حمیدرضا حصارکی، کارشناس ورزش های رزمی در اینباره به البرز ورزشی می گوید: عاشورزاده در دوران جوانی اوج گرفت ولی بعد روند نزولی را در پیش گرفت او اما تنها قهرمانی است که از کشور ما مهاجرت کرده است، پیشتر مهدی بی باک و بعد از آن رضا مهمان دوست ترک دیار کردند، با آنهایی که پناهنده شده اند کاری نداریم ولی افرادی که مورد بحث ما است شاید در اثر برخی کم توجهی ها ناچار به رفتن شده اند.

نمونه بارز این ادعا رضا مهمان دوست است که به جمهوری آذربایجان رفت و یک نسل طلایی برای این کشور همسایه پرورش داد، بالاترین نشان افتخار ورزش آذربایجان را کسب کرد اما هیچ اقدامی در زمینه دلجویی یا بازگرداندن این سرمایه ها صورت نگرفته است.

یکبار دیگر تاکید می کنم که با افرادی که به دیاران بیگانه پناهنده شده اند کاری نداریم ولی کاش  می توانستیم دلایل کوچ کردن ها را بیابیم و شرایط را برای ادامه کار و خدمت در کشور فراهم بسازیم.

گفت و گو: عباس اسماعیلی