خوشبین ترین هوادار پرسپولیس هم فکرش را نمی کرد اوسمار ویرا در جایگاهی که چندین سال در اختیار یحیی گل محمدی بود، خوش بدرخشد و بیش از پیش این تیم را به قهرمانی امیدوار کند.
سرمربی برزیلی سرخپوشان که کارش را با باخت در اراک شروع کرد و خیلی زودتر از حد تصور حتی در آستانه برکناری قرار گرفت، از بازی دوم (مقابل تراکتورسازی در تهران) حرکت صعودی خود را آغاز کرد و در سومین تجربه سرمربیگری اش نیز ذوب آهن را در اصفهان شکست داد.
در ادامه، پرسپولیس با یک نمایش دیدنی و هیجان انگیز فولاد را در تهران با ۴ گل شکست داد و هفته بعد از آن نیز در دربی پایتخت حاضر َشد و یک امتیاز از این دیدار حساس و سرنوشت ساز کسب کرد.
پیکان، گل گهر سیرجان و ملوان هم حریفان بعدی سرخپوشان در لیگ بودند که همگی بازنده شدند و دست خالی میدان را ترک کردند. پرسپولیس اکنون با یک امتیاز اختلاف با استقلال در رده دوم جدول جای دارد و منتظر کوچکترین لغزش از سمت نکونام و شاگردانش است تا صدر جدول را تصاحب کند.
گرچه برای قضاوت زود است و نمی توان به این چند پیروزی (حتی ارزشمند) استناد کرد و نتیجه گرفت که اوسمار مربی کاربلد و موفقی است، اما در هر صورت مرد برزیلی نشان داده چیزهایی در چنته دارد و می تواند روند رو به رشد خود را تداوم بخشد.
شاید بعضی ها بگویند این تیمِ موفق یحیی گل محمدی است و اوسمار دارد نان آن را می خورد اما وقتی سرمربی برزیلی توانسته از به حاشیه رفتن آن جلوگیری کند و حتی بهتر از یحیی نتیجه بگیرد، حتماً از قابلیتهایی برخوردار است و می تواند در آینده مربی تاثیرگذاری شود.
اوسمار، محصول فرمولی است که طی سالهای اخیر در فوتبال ایران به کار گرفته شده و اتفاقا نتایج مثبتی همراه داشته است. حضور دستیار اول خارجی کاربلد کنار سرمربی ایرانی، اکثراً مفید واقع شده است، نمونه پررنگ و جلوی چشمش نیز استقلال فرهاد مجیدی که حضور گابریل پین نقش مهمی در موفقیت و قهرمانی بدون شکست آبی پوشان داشت.
امثال فرهاد و یحیی از اینکه قسمتی از موفقیتهایشان به نام دستیاران ثبت شود، ابایی ندارند و اینچنین است که به سراغ بهترینها می روند و کنار خود قرار می دهند.
این قاعده اگر همه گیر شود، فوتبالمان بسیار منتفع خواهد شد و سبب می شود آهسته آهسته خارجی های آشنا با فوتبال ایران و مجربی تربیت شوند تا در موقعیت های اورژانسی بتوان به آنها پناه برد و بازده مطلوبی از حضورشان گرفت.
قطعاً گابریل پین هم با رزومه ای که در اختیار داشت، می توانست در فوتبال ایران سرمربی یک تیم لیگ برتری شود و اگر امثال او و اوسمار به فوتبال ما راه پیدا کنند، می توان از آنها برانکوهایی ساخت که قادرند در ایران تحول ایجاد کنند.
برانکو نیز به عنوان دستیار اول سرمربی در ايران شناخته شد و سپس به سبب آشنایی با اوضاع و احوال فوتبال کشورمان توانست نفر اول کادر فنی تیم ملی و بعداً پرسپوليس شود. چه خوب است که در ادامه نیز دستیار اول های خارجی مقتدر و آینده دار وارد فوتبال کشورمان شوند تا در زمان مناسب بهترین کارایی و بازده را از آنها دریافت کرد.
نویسنده: حامد فرضعلی بیک