همانطور که پیش بینی می شد، استقلال دیگر نماینده کشورمان در جام نخبگان آسیا، نتیجه را به تیم النصر عربستان واگذار کرد و از گردونه رقابتها خارج شد.
حریف با گروهی از چهره های شاخص فوتبال جهان در برابر استقلال صف آرایی کرد. در این تقابل بار دیگر مشخص شد تنها با سلاح غیرت و جنگندگی نمی توان در برابر فوتبال کلاسیک و علمی ایستاد.
استقلال در فصل جاری قبل از آنکه در مصاف با رقبای داخلی و خارجی نتیجه را واگذار کند،از بی مبالاتی و سو مدیریت ها لطمه دید.
این همه جا به جایی و تغییرات پیاپی با هیچ معیاری منطبق نیست. شاهکار آخر این مجموعه به کار گیری بوژویچ قبل از شهر آورد بود.
اگر چه نمی توان در این فرصت کوتاه ماحصل عملکرد او را زیر ذره بین برد،اما به هر حال کارنامه او را در تیم استقلال خوزستان دیده بودیم. شاید مناسب تر بود،بختیاری زاده در این منصب باقی می ماند و استقلال را هدایت می کرد.
در مصاف با النصر به وضوح مشخص بود که بازیکنان ما در جنگی نابرابر قرار دارند. به لحاظ توانایی های فردی و تاکتیک گروهی هم نماینده ما ،در سطوحی نازلتر قرار داشت.
اشتباهات فردی حسینی و سیلوا را نباید با بزرگنمایی به حاشیه برد. این لغزش ها در فوتبال اجتناب ناپذیر است،به ویژه در مواقعی که رقیب کار پرس را به بهترین شکل ارائه می کند.
اعتقاد دارم ایجاد فاصله فوتبال باشگاهی ما با تیمهای غرب آسیا را باید پذیرفت و برای آن طراحی ویژه داشت.البته در این مقطع با تیمهای شرق آسیا از جمله تیمهای ژاپنی و کره ای مصافی نداشتیم تا توان آنها را ببینیم.
هر چه هست استقلال باید در برهه کنونی به ادامه لیگ برتر و مسابقات حذفی چشم داشته باشد.
این تیم شرایط قهرمانی در جام حذفی را دارد و با کسب چند نتیجه مطلوب در لیگ می تواند اوضاع خودش را در جدول ارتقا دهد. در این مسیر پیش رو باید با اتحاد و کار جمعی گام برداشت و با حمایت پیشکسوتان و بزرگان استقلال و هواداران و تلاش کادر فنی و بازیکنان به هدف رسید.
نویسنده: احمد میرزاییان