اتفاقات بعد از جام جهاني قطر را بخاطر داريد؟ خاطرتان باشد! كسي جرات قبول سرمربيگري تيم ملي را نداشت .
امير قلعه نویي با شهامت و جسارت اين مسئوليت را عهده دار شد. همان ابتدا نيز دو نكته را به عنوان اهدافش از پذيرش چنين مسئوليت خطيري اعلام كرد؛
١-تغيبر درسبك بازي تيم ملي
٢-شاد كردن دل مردم ايران
بدون اغراق و به جرات مي توان گفت هر دو هدف اميرخان محقق شد.
اول اينكه، از روزي كه سكان هدايت تيم ملي را بدست گرفت تغيير در سبك بازي تيم ملي كاملا مشهود بود .
سبك بازي تيم ملي كه تحت تاثير تفكرات "كي روش " تبديل به سبك فوتبال كاملا بسته و تدافعي شده بود (!) به يك فوتبال هجومي و مردم پسند تبديل شد.(اثبات اين ادعا نتايج تيم ملي بعد از جام جهاني و تعداد گل هاي آن در مقايسه با هشت سال حضور كيروش).،!
گو اينكه هر تغييري با ضعف هايي روبروست و با گذشت زمان مرتفع خواهد شد اما يك نگاه به مسابقه اخير هلند- اسپانيا و همچنين آلمان- ايتاليا ثابت مي كند كه ارائه فوتبال هجومي ضعف هايي را در دفاع به همراه دارد و تيم ملي ايران نيز از اين امر مستثني نيست.
علی ايحال !تيم ايران از زمان حضور قلعه نویي صرف نظر از باخت مقابل قطر در نيمه نهايي جام ملت ها، تا به امروز هيچ باختي را تجربه نكرده و اكنون با اقتدار و بدون شكست و با بيشترين گل زده جواز صعود به جام جهاني را كسب كرد تا در ايام بهار و نوروز ١٤٠٤ كه مقارن با ماه پر فيض رمضان است ، دل مردم ايران شاد شود و بار ديگر ثابت گردد كه شايستگي مربيان ايراني و در راس آنها امير قلعه نویي به همراه بازيكنان باغيرت و توانمند ايراني بسيار بالاست .
البته قلعه نویي در ١٣٨٥ كه مدت كوتاهي سكاندار تيم ملي بود، هيچ باختي در كارنامه اش ثبت نشد و اين بيانگر شايستگي ها و ارزش اين مربي بزرگ و موفق داخلي است كه متاسفانه افراد بخيل و كينه توز(!) چشم ديدن موفقيت اين مرد ارزنده را ندارند! چرا؟ منتظر باشيد تا دليل مخالفت با اميرخان را بگويم و پرده از يك حقيقت كهنه بر داریم.
نویسنده: مجید سعیدی