روز گذشته در دیدار دو تیم تراکتور و استقلال شاهد جانب داری از سوی گزارشگر و مجریان شهر تبریز بودیم که باعث اعتراض مربیان و هواداران استقلال شد.
بارها و بارها شاهد بودیم که گزارشگران شهرهایی غیر از تهران در زمان میزبانی باشگاهای های آن شهرها از تیمهای دیگر به ویژه سرخابی های پایتخت، در گزارش کردن بازی از تیم شهر خود حمایت کردند و این موضوع چندسالی است که در فوتبال ایران وجود دارد و باعث بلند شدن صدای اعتراض هواداران پرسپولیس و استقلال شده است.
در دیدار دیروز تراکتور مقابل استقلال هم دیدیم زمانی که یکی از بازیکنان تراکتور صاحب توپ می شد، مجری شهر تبریز آن بازیکن را به عنوان (بازیکن تیم ما) قلمداد می کرد یا زمانی که رامین رضاییان بازیکنان استقلال صاحب توپ می شد، همان شخص مجری برای او آرزوی عدم موفقیت در بازی را کرد.
در یک مورد دیگر هم شاهد این ماجرا بودیم که وقتی جریان بازی به دلیل پخش شدن دودهای بیش از حد در ورزشگاه متوقف شد، گزارشگر آن فضا را یک صحنه جالب و پرشور عنوان کرد درحالی که اگر چنین صحنه هایی توسط تماشاگران دیگر تیمها به ویژه باشگاه های تهرانی انجام می شد، هواداران آن باشگاه ها باید محروم شوند زیرا از فرهنگ لازم برای حضور در ورزشگاه برخوردار نیستند. مورد دیگر هم وقتی که تیم حریف شهرهای میزبان حمله می کند و گلی به ثمر می رساند، گزارشگر با بی حوصلگی تمام به آن صحنه می پردازد اما زمانی که تیم میزبان حمله کند و گل بزند، همان گزارشگر با شور و شوق فراوان آن صحنه را گزارش می کند. این درصورتی است که گزارشگران دیدارهایی که سرخابی های تهرانی میزبان هستند، باید اصل بی طرفی را رعایت کنند و از تیم های شهرشان حمایت نکنند. به نظر می رسد که اصل بی طرفی نه تنها برای گزارشگران و مجریان شهر تبریز بلکه برای همه شهرها باید جریان داشته باشد.
البته حمایت از تیمهای شهرستانی به وسیله گزارشگران ایرادی ندارد به شرطی که حد و اندازه داشته باشد و در صدا و سیمای ملی که از همه شهرها شاهد مسابقات هستند، این اتفاق رقم نخورد زیرا هر تیمی از هر شهری که باشد، بالاخره زیر پرچم ایران است و باید به همه باشگاه ها در مسابقات لیگ برتر به یک چشم نگاه کنند و فقط در دیدارهای ملی، حق جانب داری را دارند.
و اما روی سخن با صدا و سیما است، گزارشگران شهرستانی و غیر شهرستانی همه باید قبل از شروع لیگ یا حداقل سالی یکبار با تشکیل جلسات توجیهی و آموزش های لازم بیاموزند که اصل بر رعایت انصاف در گفتار است. این مسئله باید به طور جدی در دستور کار گزارش ها و اجرایات برنامه های تلویزیون قرار گیرد.
متاسفانه در برنامه های رسمی هم شاید گرایش بازی و تبلیغات مستقیم و غیرمستقیم تیم ها و آدم ها توسط مجریان و گزارشگاران هستیم.
تا وقتی که جلوی انحصار در این زمینه گرفته نشود، نسل جوان آموزش داده نشوند و افراد خطاکار به عمد مورد تنبیه قرار نگیرند صدا و سیما که دانشگاه ملی است و باید ملی اندیش باشد ملعبه گرایش های برخی افراد فرصت طلب می شود.
نویسنده: پارسا موسی رضا