تیم فوتبال نوجوانان ایران شب گذشته در چارچوب رقابتهای جام ملتهای آسیا، مقابل تاجیکستان تن به شکست سه بر یک داد و از دور رقابتها کنار رفت.

نوجوانان ایران در این دوره از مسابقات با تیمهای کره شمالی، عمان و تاجیکستان همگروه بودند و برخلاف انتظارات ظاهر شدند و مقابل دو تیم عمان و تاجیکستان، متحمل شکست شدند و مقابل کره شمالی هم با یک امتیاز متوقف شدند. تیم ملی فوتبال نوجوانان با این شکست، از ادامه رقابتها بازماندند و موفق به کسب سهمیه جام جهانی نوجوانان هم نشد.

از نظر ما صعود نکردن به جام جهانی که با 48 تیم برگزار خواهد شد، غیرقابل هضم می نماید زیرا دوستداران فوتبال باتوجه به استعدادهای درخشان موجود در کشورمان، انتظار نداشتند که تیم نوجوانان ما نتواند از مرحله گروهی بالا بیاید و حتی در مراحل بالاتر، از دور رقابتها کنار رود که حداقل برای کسب سهمیه جهانی، اندکی امیدوار بماند.

این موضوع نتیجه عدم توجه فوتبال ایران به رده های پایه است چراکه به طور مثال وقتی سرمربی تیم امید هنوز انتخاب نشده و تنها برای از سر باز کردن، شخصی که سابقه خوبی در سرمربیگری ندارد را به عنوان مرد اول نیمکت انتخاب می کنند، آن وقت چه توقعی داریم برای رده های سنی پایین تر دنبال سرمربی خوب باشند.

این موضوع برای آینده تیم ملی بزرگسالان هم خطرناک است زیرا وقتی تیم ملی نوجوانان ما نتوانند حتی از مرحله گروهی جام ملتهای آسیا صعود کنند، چگونه این بازیکنان در چند سال آینده به تیم ملی بزرگسالان ملحق شوند و پشتوانه های امیدبخشی برای تیم ملی باشند. طبیعتا هم همین آش است و همین کاسه!

به راستی از خود سوال می کنیم چرا کشورهایی مانند ژاپن، چین، کره جنوبی و کشورهای عربی که تا چند سال گذشته حتی به گرد پای فوتبال کشورمان نمی رسیدند، امروزه به عنوان یک رقیب جدی برای ما به شمار می روند و ما از رویارویی با آنها واهمه داریم. پاسخ این سوال واضح است چون کشورهای این چنینی از خیلی سال پیش، روی فوتبال پایه خود سرمایه گذاری کردند و هنوز هم به این کار ادامه می دهند تا بتوانند در آینده نزدیک، نه تنها در مسابقات آسیایی بلکه در جام جهانی هم بدرخشند. به طور مثال تیم فوتبال امید ایران 40 سال است نتوانسته به المپیک راه پیدا کند، درحالی که کشورهای خاورمیانه و شرق آسیا در چند المپیک اخیر حضور داشته و حتی موفق به صعود از مرحله گروهی آن رقابتها هم شدند و حالا هم بچه های زیر 18 سال فوتبال ما که حتی نتوانستند از مرحله گروهی جام ملتهای آسیا صعود کنند. این یک زنگ خطر جدی برای فوتبال ایران محسوب می شود.

از مسئولین فدراسیون فوتبال می خواهیم که تنها به تیم ملی بزرگسالان توجه نکنند و از تمامی رده های پایه فوتبال حمایت کنند چراکه تیم ملی بزرگسالان از همین رده های پایه شکل می گیرد و اگر امروز فکری به حال این مشکل بزرگ نکنیم، بعدها پشیمان خواهیم شد چون به طور حتم کشورهایی که رقیب جدی برای ما به شمار نمی روند، از حالا روی فوتبال خود سرمایه گذاری را شروع کردند و در چند سال آینده آنها هم مانند کشورهای خاورمیانه و شرق آسیا، به عنوان رقیب جدی برای ما به شمار خواهند رفت.

 شنیده ایم در پی ناکامی تیم فوتبال نوجوانان در جام ملتهای آسیا، مسئولین فدراسیون فوتبال به وزارت ورزش فرا خوانده شدند اما چه فایده وقتی مرهمی برای زخم های اساسی پیدا نمی شود. فوتبال پایه باید با تفکرات صحیح و ساختار اصولی و دلسوزانه، استوار شود. وگرنه این راهی که می رویم، به هیچستان است.

نویسنده: حسینعلی اسماعیلی