بعد از حذف معنادار و پر از مساله تیم ملی نوجوانان و تحقیر فوتبال ما،آقایان مسئول در وزارت ورزش به فراست افتاده اند تا دلایل ناکامی و سومدیریت این تیم پایه را بررسی کنند.

بعد از آنکه نسخه تیم نوجوانان را با رقیق بازی پیچیدند و آنها را قربانی کردند، این تحرکات تکراری و نخ نما شده چه سودی برای فوتبال دارد؟ ( نوشدارو بعد از مرگ فوتبال).
سالهای متمادی است، بجای انتخاب درست و نظارت صحیح، دست روی دست می گذاریم و بعد از شکست ها و ناکامی ها، کاسه چه کنم چه کنم بدست می گیریم.
در زمان انتخاب رئیس فدراسیون فوتبال، تمام ارکان وزارت ورزش سکوت اختیار کردند و در برخی موارد با بی قانونی ها همراهی کردند. رفیق بازی و تحمیل کادر مربیان به تیم نوجوانان و ناهمگونی در مدیریت تیم نشانه بی تدبیری فدراسیون فوتبال است. حذف بازیکنان شایسته از تیم نوجوانان و استفاده از نفرات سفارشی ،ظلمی است که به  آینده سازان کشور روا داشتند.
رئیس فدراسیون برای پاک کردن صورت مساله، به کنار گذاشتن کادر فنی و سرپرستی تیم نوجوانان اکتفا کرد!
باید پرسید چرا اجازه دادید هر کسی از راه رسید رفیق و رفقای خودش را به تیم تحمیل کند؟ اخراج کادر فنی و مدیریتی تیم در برهه فعلی چه سودی برای فوتبال ما دارد؟
آقای اسبقیان بجای فراخوانی کادر فنی که خودشان متهمان اصلی هستند، کمیته حقیقت یاب تشکیل داده و چگونگی تشکیل تیم نوجوانان و حضور مربیان و بازیکنان را واکاوی کنند.
از آنها جویا شوند، دستیاران سرمربی از کجا و توسط چه کسانی به تیم ورود پیدا کردند؟ آقای گل مسابقات نوجوانان که بچه جنوب شهر تهران است،به چه دلیل خط خورد؟
این اقدامات متضاد را در لیگ برتر هم می بینیم. در خصوص شکایت باشگاه پرسپولیس از بیرانوند بعد از گذشت هفت هشت ماه هنوز حکمی به نفع یا علیه بازیکن صادر نشده است.
حرکت شنیع و زشت شجاع خلیل زاده در روز روشن نادیده گرفته می شود و موضوع کشاله گیت به یک طنز تلخ مبدل شده است؟ رشوه به شیرینی مبدل و موضوعات فرهنگی و اخلاقی جامعه به بازی گرفته می شود. چادرملو که تیمی شهرستانی است قربانی و محکوم به کسر امتیاز می شود، اما خطاهای بازیکنان،مربیان و هواداران تیمهای پرسپولیس، سپاهان، تراکتور و استقلال نادیده گرفته می شود.
در برابر از دست دادن چشم هوادار و سنگ باران ها و ریختن نجاست بر روی هوادار و شعارهای قومیتی سکوت اختیار می کنند، اما شبانه چهار بازبکن ملوان را محکوم می کنند.
وزارت ورزش به عنوان متولی اصلی ورزش کشور در برابر این همه بی عدالتی و بی قانونی چه کرده است؟ چرا باید حامی تیمهای متمول و میلیاردرهای بی فرهنگ باشیم و خاموشی اختیار کنیم.
اگر اقدامات گذشته در فدراسیون فوتبال و ارکان قضایی آن و انتخاب نفرات در تیمهای پایه درست و اصولی بود،نباید این همه بی مبالاتی، ناهنجاری وبد اخلاقی و ناکامی در فوتبال را شاهد باشیم.
فدراسیونی که خود سقف قرارداد را زیر پا می گذارد، قانون نقل و انتقالات را یک شبه تغییر می دهد و از صدور احکام تنبیهی جلوگیری و در چیدمان کادر مربیان اجازه مداخله به رفیق و رفقا می دهد چه انتظاری می توان داشت؟
امروز که بجای محکومیت سنگین شجاع و دیگر نفرات خاطی به مصلحت اندیشی و جرائم مالی بسنده می کنید،یقین بدانید فردا همین نفرات در تیم ملی این حرکات را تکرار و با اخراج از تیم ملی به اساس فوتبال کشور در رقابتهای بین المللی لطمه می زنند( نمونه این وقایع تلخ به کرات در مسابقات بین المللی تکرار و موجب شکست های مکرر شده است). امروز اگر مراقب نباشید. نسخه جدیدی برای تیم امید ایران خواهند پیچید و شکست و غیبت پنجاه ساله تیم المپیک کشور را تکرار خواهند کرد.)

نویسنده: احمد میرزاییان