نعمت های زندگی اش را در عزت فوتبال بسته بود، شخصیت به تمام زندگی اش پیچیده بود، اوج پریدن هایش خاطره شد.

ناصر حجازی وارث فوتبالی شد که ارثیه اش دروازه قلب مردم شد، او درون دروازه یک گلر نبود یک هوش بود، ریشه هایش هرگز از آبهای آلوده نخوردند تا به موفقیت برسد، مرد افسانه ایی فوتبال ما هیچوقت تمام نخواهد شد و ماه بالای سر مزارِتنهایی اش خواهد ماند فردا دوستدارانش روح چهارده سالگی اش را در قطعه نام آوران بهشت زهرا و بر سر مزاری که هنوز نشاط زنده است فریاد خواهند زد .

روحت باطراوت باد فاتح قلب ها

نویسنده: بهمن اسدی