پنجشنبه بیستم آذر ماه
کابوس تکراری روی نیمکت آبی ها

استقلال در برزخ تصمیمات نا آگاهانه

در روزهایی که استقلال نیازمند یک انتخاب جسورانه و امیدوارکننده برای نشستن بر نیمکت هدایت خود بود، نامی بر سر زبان‌ها افتاد که نه‌تنها بارقه‌ای از امید در دل هواداران ایجاد نکرد، بلکه موجی از خشم و ناامیدی را به همراه داشت.

فابیو کاریله، مربی برزیلی که سال‌هاست کارنامه‌اش پر از ناکامی‌های پیاپی و قطع همکاری‌های زودهنگام است، حالا در آستانه معرفی به‌عنوان سرمربی جدید تیمی قرار داد که هوادارانش فقط قهرمانی و افتخار می‌خواهند، نه آزمون و خطا. اما در کمال تعجب گفته شده که بر اساس گزارش برخی رسانه‌ها، آفر قرارداد الکترونیکی بین باشگاه استقلال و این مربی امضا شده و تنها معرفی رسمی باقی مانده است. اما آیا این انتخاب، تصمیمی درست در مسیر موفقیت استقلال است یا گامی دیگر به سوی تکرار اشتباهات گذشته.

در خصوص کارنامه مربیگری این برزیلی باید گفت: که وی در سال ۲۰۱۷ با کورینتیانس قهرمان لیگ برزیل شد. موفقیتی درخشان که او را به‌عنوان مربی‌ای جوان و آینده‌دار مطرح کرد. اما دوران طلایی او خیلی زود به پایان رسید. با ترک فوتبال برزیل و ورود به آسیا، ورق برگشت. در الاتحاد عربستان، نتایج پرنوسان و شکست‌های پیاپی منجر به اخراج او شد. در الوحده امارات، همکاری اش خیلی زود به پایان رسید. حتی در فوتبال ژاپن نیز حضورش کم‌رنگ و بی‌نتیجه بود. در تمامی این تیم‌ها، یک الگو تکرار شد: شروع متوسط، نتایج ضعیف، فشار هواداران، و در نهایت قطع همکاری.

به همین جهت با توجه به رزومه ضعیف این مربی هواداران استقلال به وضوح مخالفت خود را با این انتخاب اعلام کرده‌اند، زیرا آنها دیگر تحمل یک انتخاب ضعیف دیگر را ندارد. اما در این بین به‌نظر می‌رسد مدیریت باشگاه همچنان راه خود را می‌رود؛ راهی که انتهای آن را قبلاً دیده‌ایم: ناکامی، آشفتگی، و تغییر دوباره روی نیمکت.

علی ایحال باید به مدیران این تیم خاطر نشان کرد که تیمی به بزرگی استقلال نباید محلی برای آزمون و خطای مربیانی باشد که در سال‌های اخیر جز ناکامی چیزی درکارنامه شان دیده نمی‌شود، چرا که استقلال نیاز به مربی‌ای با کارنامه‌ای درخشان، تجربه مدیریت در سطح بالا و توانایی اداره تیم‌های بزرگ دارد؛ نه گزینه‌ای که در چند کشور و باشگاه، تنها ردپای شکست از خود به جا گذاشته است.

با این تفاسیر اگر معرفی رسمی کاریله انجام شود، باید گفت که این انتخاب نه بر اساس آینده‌نگری، بلکه نتیجه‌ی یک مدیریت سردرگم، ناآگاه و بدون افق روشن در استقلال است. مدیرانی که حاضر نیستند مسئولیت تصمیمات اشتباه خود را بپذیرند و بار دیگر تیم را در معرض سقوط به ورطه بی‌ثباتی قرار می‌دهند.

مع الوصف می‌توان به مجموعه مدیریت باشگاه استقلال این نکته را یادآوری کرد که شاید هنوز دیر نشده باشد و اینک که آنها در برزخ انتخابی دیگر دست‌ و پا می زند انتخابی که ممکن است مجدداً یک فصل دیگر از عمر این تیم را به باد دهد به همین جهت امیدواریم این بار مدیران این تيم با تصمیمی شجاعانه و آگاهانه نیمکتی را به استقلال هدیه کنند که در شأن اصالت و نام بزرگ این تیم و هواداران پرشمار‌ش باشد.

نویسنده: آتور چهاربخشی