بعد از مدتها دست روی دست گذاشتن و آسه آسه راه رفتن، بالاخره مسئولان درباره تیم امید تصمیمی عجیب اتخاذ کردند.
مثل روز روشن مداخله افراد پشت صحنه و رد پای برخی نفرات در این انتخاب دیده می شود.
فوتبال ما اصولا با اصول علمی و گزینش های منطقی میانه ای ندارد. در اینجا نفوذ افراد صاحب قدرت و صاحب موقعیت مهم و تاثیرگذار است.
سالهای متمادی است در باره تیم امید تصمیماتی عجیب و خلق الساعه گرفتیم. تاوان این انتخاب های معنادار وغلط،غیبت پنجاه و چند ساله در المپیک بود.متاسفانه از این گزینش های نابجا ،درس هم نمی گیریم و با همان دست فرمان در ناکجا آباد سیر می کنیم!
امید روانخواه مربی جوانی است که باید تجارب اندک خود را در لیگ باشگاهی به کار بگیرد و آبدیده شود.
او هنوز در اول راهی پرپیچ و خم قرار دارد. گماردن او در یک مسئولیتی خطیر، اقدامی نابجا است و مهره سوزی مجدد در فوتبال ما تلقی می شود.
در مقطعی که برخی حضور مجتبی جباری در استقلال به عنوان سرمربی را زود هنگام می دانند و مهدی رحمتی هم شخصا قبول مسئولیت در استقلال را در حد نام و اعتبار خود نمی داند،چگونه در سطوحی بالاتر و مهمتر،کار را به یک مربی جوان و فاقد یک رزومه معتبر می سپاریم.
در گذشته هم با دخالت برخی از افراد، رضا عنایتی را در این منصب قرار دادیم و به بیراهه رفتیم.
گماردن یکی از مربیان تیم ملی در کنار روانخواه هم برای خالی نبودن عریضه است. آخر عاقبت این پروژه ساختگی هم معلوم است و نمی توان به آینده آن خوش بین بود!
فوتبالی که تجارب وحید هاشمیان ها و مهدوی کیا ها را برنمی تابد و سالها مجتبی جباری را به حال خود رها می کند،حال و روزی بهتر از این نخواهد داشت!
ژاپنی ها،کره و کشورهای حوزه خلیج فارس برای فوتبالشان نقشه راه ترسیم می کنند. دور نمای فوتبال خود را بر اساس جوانگرایی و توجه به آکادمی ها پایه گذاری می کنند،اما ما همواره از اینده سازان کشور غفلت می کنیم. رقبا از سال گذشته برای تیم امیدشان طراحی درستی داشته و با شناخت استخوان بندی نفرات در حال برگزاری دیدارهای تدارکاتی هستند،اما مسئولان ما در خواب تشریف دارند. با هزار ترفند و مداخله افراد،یک مربی جوان برگزیده و تازه در صدد انتخاب نفرات هستیم. این اقدامات دست و پا شکسته و نیم بند سرنوشتی محتوم خواهد داشت و مانند تیم نوجوانان به هدف نخواهد رسید.
نویسنده: احمد میرزاییان