جام جهانی باشگاه ها در آمریکا درحالی برگزار می شود که در این دوره از رقابتها، شگفتی های زیادی رقم خورد که هواداران فوتبال را در سراسر جهان حیرت زده ساخت.

یکی از این شگفتی ها بامداد امروز رقم خورد جایی که تیم الهلال عربستان موفق شد منچسترسیتی که یکی از باشگاه های خوب فوتبال است را با چهار گل شکست دهد و به مرحله یک چهارم نهایی این رقابتها راه پیدا کند. آبی پوشان شهر ریاض در مرحله  بعدی باید به مصاف فلومیننزه برزیل بروند و این احتمال وجود دارد که با توجه به مسیر نه چندان دشواری که پیش روی آنها قرار دارد، شاگردان اینزاگی حتی موفق به حضور در دیدار نهایی جام جهانی باشگاه ها برای دومین بار شوند تا شاید ناکامی دوره گذشته خود را در کسب عنوان قهرمانی جبران کنند.

اما گویا صعود الهلال به جمع هشت تیم برتر فوتبال جهان، داغ دل فوتبال دوستان ایرانی را به خاطر ناکامی متعدد نمایندگان کشورمان در فوتبال باشگاه های آسیا بیشتر کند و نمک روی زخم آنها پاشید زیرا تیمی مانند الهلال که تا سالهای نه چندان دور حتی از کسب کمترین عناوین هم ناتوان بود، اکنون مقابل باشگاه های قدرتمندی امثال رئال مادرید و منچسترسیتی که از ارج و قرب بسیاری در فوتبال اروپا برخوردار هستند، قد علم می کند و به این راحتی به آنها باج نمی دهد و حتی شاگردان گواردیولا را که در این چندسال اخیر بر فوتبال انگلستان که مهد فوتبال جهان است، از دور رقابتها کنار می زند. حال سوال ایرانیان این است که چرا مدیران باشگاه های فوتبال کشور به گونه ای عمل نمی کنند که حداقل باشگاه های ایرانی در رقابتهای جهانی سهمی داشته باشند و مایه افتخار کشور شوند. تا چه زمانی ما باید حسرت تیمهای قاره کهن را بخوریم و افتخارآفرینی در آسیا و سطح جهانی برای مان فقط یک رویا باقی بماند. شاید هم اینک با خود بگویید تیم الهلال به خاطر جذب ستارگان مطرح فوتبال جهان درحال حاضر به این جایگاه رسیده است، اما بهتر است که حداقل با یکدیگر صادق باشیم چراکه هرچند این تیم با جذب ستارگان فوتبال اروپا، تا این حد ارتقا یافته است ولی خودمان بهتر می دانیم که مدیران بومی فوتبال عربستان با عملکردهای خوب خود توانستند باشگاه های فوتبال کشورشان را به این سطح برسانند و سری میان سرها در میان بهترین های فوتبال جهان در آورند. اما متاسفانه ما شاهد این هستیم که بیشتر مدیران باشگاه های ایران با گرفتن بازیکنان نه چندان مطلوب، فقط برای تیم هزینه ایجاد می کنند و بعدا هم مجبور به پرداخت غرامت های زیادی می شوند. برای مثال تیم فوتبال سپاهان یک بازیکن که قهرمان جام جهانی شده است را به خدمت رفته بود ولی او به جای اینکه وقت خود را صرف باشگاه کند، بیشتر زمان خود را به خوشگذارنی در مهمانی ها گذراند و درنهایت با میانجیگری سفارت کشور فرانسه تبرئه شد. حالا هم با توجه به شرایط ویژه ای که بر کشور حاکم شده است، افراد خارجی فوتبال ایران از جمله انزونزِی و اسماعیل کارتال سرمربی پرسپولیس و همینطور دیگر بازیکنان و مربیان خارجی خواهان فسخ قرارداد و دریافت خسارت شده اند. اما برخلاف فوتبال ایران، مدیران تیمهای عربستانی علاوه بر خرج های بسیار، به طور صحیح هم برای باشگاه ها هزینه می کنند که بعدا مجبور به پرداخت هزینه و ضربه زدن به اقتصاد ورزشی کشور نشوند.

امیدواریم روزی برسد که فوتبال ایران هم در میان باشگاه های برتر جهان بازی کند و حتی در آن رقابتها افتخار آفرینی کند.

نویسنده: امیرحسین موسی رضا