بدعتی تازه در فدراسیون فوتبال که در هیچ دنیای مسبوق به سابقه نیست. اینکه برای افراد خاص و تیمهای خاص بجای اجرای قانون در زمان مقرر،به خرید زمان و اتلاف وقت رجوع می کنند!
رواج بی قانونی و بی توجهی به اجرای مقررات در فوتبال ما بیداد می کند،که اوج آن را در انتخابات چند ماه پیش شاهد بودیم.
متاسفانه هر جا که تخلفی در فوتبال صورت می گیرد،بجای آنکه سریعا به بزه و خطای فردی نفرات رسیدگی کنند، به عضویت افراد در باشگاه خاص نگاه می کنند. گاه برای یک دکمه (کت و شلوار) می دوزند و شبانه تصمیم می گیرند. اما در جای دیگر یک خطای محرز را ندید گرفته و به لطایف الحیل به دور زدن مقررات می پردازند.
از دیر باز ضعیف کشی و برخورد قاطع با تیمهای کم برخوردار در فوتبال ما مرسوم بوده و عمدتا تیمهای پرسپولیس، استقلال سپاهان و اخیرا تیم تراکتور مشمول عنایت خاص قرار گرفته اند.
دو فصل پیش خطای آفساید و محرز تیم پرسپولیس را در بازی پایانی نمی بینند و به وضوح قهرمانی را از استقلال می گیرند.
چندی بعد از خطای فاحش مدافع استقلال در جام حذفی بر روی مهاجم ملوان چشم پوشی می کند تا دو دستی قهرمانی را به تیم تهرانی هدیه کنند.
یادمان هست، چند سال پیش مدافع سپاهان در برابر میلیونها بیننده تلویزیونی و حاضرین در ورزشگاه بجای دفع توپ، مانند والیبالیست ها با دست و آبشار توپ را از مقابل دروازه بیرون کشید (آن صحنه را همه دیدند جز داور مسابقه)!
در فصل گذشته هم فسخ یکطرفه بیرانوند با پرسپولیس و رفتن او به تراکتور محل مناقشه جدی فوتبال ما بود. این جابجایی و شکایت طرف اصلی را می شد با رسیدگی دقیق به اجرا در آورد. این رای یا به سود پرسپولیس بود و یا اینکه ،صدور برائت به نفع بیرانوند را در پی داشت.
شوربختانه نگاه ویژه به این پرونده و گذر زمان، معادلات را به هم زد. با شروع لیگ و حضور بیرانوند در چند بازی مانع از صدور رای شد.
توقف رسیدگی به پرونده ،تا آنجا ادامه داشت تا اینکه بیرانوند در مصاحبه ای تلویزیونی بحث دادن شیرینی به برخی اعضا در باشگاه پرسپولیس برای اخذ رضایت را پیش کشید.
این مناقشه جدید و بحث ارتشا،باعث پیچیده شدن پرونده شد و اعضا هیات مدیره را به واکنش واداشت.جالب اینکه مسئول کمیته مزبور ،رشوه را شیرینی قلمداد کرد!
خطاهای دیگرمدافع تراکتور در نشان دادن کشاله هم موجب ایجاد شائبه جدی در فوتبال شد که انگار فدراسیون نگاه خاصی به تیمها دارد!
با پایان یافتن لیگ گذشته،و بر اساس اظهارات یکی از اعضا کمیته استیناف،قرار بود رای صادره که محکومیت چهار ماهه بیرانوند و جرائم سنگین او را به همراه داشت ،ابلاغ و نهایی شود. این رای ماهها در کشوی میز مسئول ارشد فدراسیون بایگانی شد و...
اخیرا و با شروع فصل و انتقالات و آغاز مسابقات لیگ و با پادرمیانی رئیس فدراسیون مقررشده است،دو باشگاه طرف منازعه با هم تفاهم کنند!
در واقع بجای اجرای قانون و مقررات، موضوع دور زدن قانون در دستور کار قرار گرفت!
این موضع خطرناک و نگاه خاص به یک پرونده، اساس قانون و مقررات را تحت تاثیر قرار داد و اجرای عدالت و قوانین را و مخدوش کرد. عجیب آنکه در بحث مذاکره و مفاهمه، هیچیک از طرفین کوتاه نیامدند.
پرسپولیس انصراف از شکایت را منوط به بازگشت ترابی یا اسماعیلی فر،هاشم زاده و حسین زاده کرد. تراکتوری ها هم به هیچیک از درخواست های طرف مقابل رضایت ندادند( این نمایش روحوضی و مضحک)
در واقع به سخره گرفتن قانون و مقررات بود و نشان داد بی توجهی به کمیته های اجرایی و انضباطی و ارکان قضایی که مدعی مستقل بودن آن رادارند،خطری بالقوه در فوتبال ما است و بی اعتمادی را در جامعه گسترش می دهد. حتی کمیته مذاکره که تنها راه برون رفت از این پرونده بود،هم به بن بست خورد و مانند کلاف سردرگم،فوتبال را به بیراهه برد گره ای که به سادگی و با دست باز می شد،حالا چگونه می توان با دندان باز کرد)؟
نویسنده: احمد میرزاییان