در روزهایی که قهرمانان ورزش ایران با تلاش بیوقفه و از خودگذشتگی، پرچم کشورمان را در میادین بینالمللی به اهتزاز درمیآورند، شاهد اتفاقاتی هستیم که نه تنها شایسته قدردانی از این عزیزان نیست، بلکه تلخی بیتوجهی و نگاه تقلیلگرایانه به ارزش واقعی آنان را به کامشان میریزد.
ماجرای کارت هدیه ۵۰۰ هزار تومانی برای نیما عالمیان، قهرمان ملیپوش پینگپنگ، در پی کسب پیروزی در مسابقات انتخابی تیم ملی، نمونهای بارز از این بیتوجهی است. این مبلغ ناچیز، در مقابل سالها تمرین، سختی و افتخارآفرینی یک ورزشکار حرفهای نه تنها کمترین تناسبی ندارد، بلکه به نوعی بی احترامی به تلاشهای او تلقی میشود. آقای عالمیان به درستی به این مسئله اشاره کرده و بر نبود بیمه و بیتوجهی سیستماتیک به ورزشکاران انگشت گذاشته است؛ واقعیتی تلخ که سالهاست بسیاری از قهرمانان ما با آن دست و پنجه نرم میکنند.
در اتفاقی دیگر، در مراسمی رسمی در قم از قهرمانان کشتی نوجوانان و دانشآموزی جهان با اهدای "قابلمه" تجلیل شد! در حالی که اصل تقدیر از افتخارآفرینان ارزشمند است، انتخاب این هدیه در یک مراسم رسمی، تصویری نگرانکننده از اولویتبندیها و نگاه مسئولین به ورزشکاران را به نمایش میگذارد. آیا قابلمه، ارزشی همتراز با قهرمانی جهان دارد؟ این شیوه تقدیر، این پیام را به جامعه ورزش منتقل میکند که شاید ارزش واقعی تلاشها و مدالهای رنگین قهرمانان، در نگاه برخی کمتر از یک وسیله آشپزخانه است.
این دو رویداد، زنگ خطری جدی برای ورزش کشور است. وقتی قهرمانان ملی ما با هدایایی چنین ناچیز یا نامتعارف مورد تقدیر قرار میگیرند، این پرسش اساسی مطرح میشود که آیا اساساً برای این سرمایههای ارزشمند انسانی، برنامه و بودجهریزی درستی صورت میگیرد؟
به نظر میرسد در بسیاری از موارد، ارزشگذاری ریالی یا کالایی برای دستاوردهای ورزشی، با واقعیت و عمق تلاش ورزشکاران همخوانی ندارد. این امر باعث سرخوردگی و دلسردی آنان میشود.
مسئله بیمه و تأمین اجتماعی ورزشکاران، یک مطالبه حداقلی است که باید به صورت ریشهای و پایدار حل شود، نه اینکه به صورت موردی و با هدایای ناچیز به آن اشاره شود.
شیوه تقدیر از قهرمانان، بازتابدهنده جایگاه آنان در نگاه جامعه و مسئولین است. هدایای نامتعارف و ناچیز، تصویری وارونه و نامناسب از قهرمانان در اذهان عمومی ایجاد میکند.
ورزشکاران قهرمان، سفیران فرهنگی و افتخارآفرینان کشور هستند. قدردانی از آنان باید در شأن و منزلتشان باشد و نباید با هدایایی که ارزش کارشان را زیر سوال میبرد، همراه شود. لازم است مسئولین ورزش کشور، با نگاهی بلندمدت و حرفهای، سازوکارهای حمایتی مادی و معنوی مناسبی را برای قهرمانان تدوین و اجرا کنند تا آنان با فراغ بال و انگیزه بیشتری به افتخارآفرینی بپردازند. زیرا ارزش واقعی این قهرمانان، بسی فراتر از هر کارت هدیه یا قابلمهای است.
نویسنده: هستی رفیعی