اشخاصی که سکان هدایت تیمهای ملی کشورمان را برعهده می گیرند، باید شجاع، نترس و ملی اندیش باشند. ظرفیت انتقادپذیری را به حد اعلا داشته و برای آنها هیچی بالاتر از اعتبار تیم ملی نباشد.

اما آنچه که پیرامون تیم فوتبال امید ملی می گذرد، خلاف این واقعیت را نشان می دهد. واقعا نمی دانیم آقای روانخواه چگونه تحت تاثیر یک کانال بی هویت بازیکنی را که از آن سر دنیا با صرف هزینه های زیاد، خط می زند؟ بازیکنی با کارنامه درخشان در آنسوی مرزها و تیم دانشجویان انگلیس نیز که اتفاقا دو گل از سه گل تیم امید را در اولین دیدار دوستانه به ثمر رسانده است.

مربی تیم امید اگر ناتوان جلوه کند و تحت تاثیر فضای بی در و پیکر مجازی قرار بگیرد، هرگر نمی تواند مستقل و شجاعانه عمل کند. ما نمی دانیم آقای امید روانخواه با چه استدلال و مبنایی، به آسانی از حق یک جوان که به عشق وطن به کشور بازگشته و پیش از آن در بیرون از خاک ایران در تیم ملی دانشجویان  انگلیس بازی کرده است، می گذرد و به چه دلیل مجری رسانه ملی را بدون داشتن کارنامه ای قوی و شخصیت معتبر مربیگری در حد ملی، روی نیمکت دستیاران خود قرار می دهد. آیا این نوعی باج دادن و وا دادن مقابل رسانه ها نیست. شاید برای صدا و سیما اهمیتی نداشته باشد که گزارشگران و مجریانش از این تریبون ملی سکوی پرتاب کاذب بسازند ولی عرف و قانون این است که اگر کسی از رسانه ملی حتی در اوج شایستگی وارد تیم ملی می شود، باید استعفا بدهد تا استقلال و شان رسانه ملی حفظ شود.

به نظر می رسد که باید روی سخن خود را معطوف به حاج مهدی تاج ریاست محترم فدراسیون فوتبال سازیم. شما دوست ما هستید و به همین دلیل در بسیاری از اتفاقات، ملاحظه منزلت رییس فدراسیون فوتبال را کرده اید اما انصافا آنچه که در تیم فوتبال امید ملی می گذرد، مورد تایید فدراسیون فوتبال و کارشناسان  قرار دارد. باید تاسف خورد که سکان تیم امید مالی را بدست فردی سپرده اید که با چند صد نوشته، از آن طرف بام می افتد.

لطفا حریم تیمهای ملی را محکم و استوار سازید و اجازه ندهید شور و اشتیاق جوانان شایسته گوشه و کنار مملکت بدست آدمهای ضعیف و خاموش بگراید.

نویسنده: رضا اسماعیلی