استقلال در شبی که گاف های زیادی از خود بروز داد به باختی تلخ تن در داد .
آبی ها اگر واقع گرا باشند باید بپذیرند که دیشب برابر شاگردان با انگیزه اسکوچیچ، تهی از منطق بودند. این شکست تلخ آن هم در دقایق پایانی قطعا برای ساپینتو و آبی ها درس های خوبی در بر داشت تا از فراز و فرودهای خطوط سه گانه عبرت بگیرند .
در واقع مربی پرتغالی استقلال، نیمه دوم را به حریف واگذار کرد و بر طبل ناتوانی کوبید. تعویض های بجای اسکوچیچ و بازی سیال تراکتوری ها سبب شد در 45 دقیقه دوم، آبی ها عقب نشینی کنند .
اگر بخواهیم در یک جمله این بازی را آنالیز کنیم باید اعتراف کنیم دفاع اتوبوسی استقلال در برابر سیل حملات همهجانبه رقیب کم آورد بطوریکه در دقایق پایانی روی لبه ی تیغ رفت .
تاکتیک قابل تحسین تراکتور در نیمه دوم از یک سو و بازی احساسی و ضعف مفرط کمربند دفاعی استقلال از سویی دیگر، کفه ترازو را به سمت تیم اسکوچیچ سنگین کرد .اما از این موارد گذشته ، سووالی که بی پاسخ مانده این است که چرا استقلال نفرات مورد نظر را در دقیقه 90 جذب کرد؟
طبعا اگر استخوان بندی این تیم پیشتر شکل گرفته بود ، آبی ها این چنین سردرگم نمیشدند و قافیه را نمی باختند .
ولی نکته مهمی که باید ملکه ذهن ساپینتو شود این است که با توجه به اینکه زنگ لیگ بیست و پنجم از 27 مرداد بصدا در می آید ، استقلالی ها باید زانوی غم در بغل گرفتن را دور بریزید و برای مواجهه مجدد با تراکتور در هفته نخست و بازیهای آتی ، عزمشان را مصمم تر کنند و تیری تازه را از چله کمان خود رها کنند.
دست آخر اینکه با استعفای نظری جویباری، استقلال وارد مرحله تاز ه ای در عرصه مدیریت خواهد شد و شاید این کناره گیری و اتخاذ چارچوب جدید برای آبی ها نسخه شفا بخش باشد .
نویسنده: رضا میرزاییان