باز هم کناره گیری و باز هم بی ثباتی در استقلال تا ثابت شود میز مدیریت در این باشگاه پرطرفدار کاملا لق است.
علی نظری جویباری فقط هفت ماه دوام آورد ولی این استقلالی دو آتیشه نیز عطای ریاست را به لقایش بخشید و فرار را برقرار ترجیح داد.
وی در شرایطی به استقلال آمد که هولدینگ خلیج فارس سرکیسه را شل کرده بود ولی نبود همگرایی در نزد آقایان دست به دست هم داد تا آب خوش از گلوی آبی ها پایین نرود.
به واقع این نقاط تاریک ثابت کرد که صرف پول نمی تواند به تنهایی قاتق نان باشد و اگر به موازات بودجه ، برنامه راهبردی روی میز نباشد نمی توان به فردایی امید آفرین دل بست .
این مشکلات صدای اعتراض هواداران را درآورد بطوریکه آبی ها پیش از دیدار سوپر جام با تجمع پیاپی مقابل دفتر باشگاه خواهان تغییر در عرصه مدیریت شدند.
شکست اخیر در سوپر جام ، قوز بالای قوز شد تا جایی که ترکش این باخت تلخ استعفای نظری جویباری را در پی داشت.
او رفت و علی تاجر نیا سرپرست شد اما سووالی که در اذهان نقش میبندد این است که با این تغییرات ، آیا اوضاع بر وفق مراد خواهد شد? آیا تا تعیین مدیرعامل و پس از آن، هوایی تازه در ریه های آبی ها جاری خواهد شد.؟؟
نقش کلارنس سیدورف چه خواهد بود و استقلال با چه رویکردی به حیات خود ادامه خواهد داد؟؟ بنظر می رسد برای رهایی از این التهاب ، آبی ها نیاز مبرم به اتاق فکر و دریافت نقشه راه از سوی خبرگان و کارشناسان مبرز دارند .
بمنظور خلاص شدن از این غائله ، گزینه فوق می تواند اکسیر موفقیت باشد تا ساپینتو و یارانش نفس راحتی بکشند.
نویسنده: رضا میرزاییان
