پرسپولیس در اولین بازی لیگ نشان داد که با ضعفهای بسیاری روبروست و با اینکه هنوز تیم کاملی نیست اما اوضاع برای وحید هاشمیان و تیمش قطعا ارام پیش نخواهد رفت.
هاشمیان اگر چه سعی داشت با متانت و سعه صدر پاسخگوی سوالات پر پیچ و خم ما در کنفرانس خبری باشد اما او می داند که تیمش پر از ایراداتی است که اگر تا هفته پنجم رفع نشود او باید از ایران و لیگو تیم فعلی اش خداحافظی کند وحید که سعی داشت با منطق بوندس لیگایی اش از سوالات طفره رفته و با سیاست خاص پاسخگوی نوع نقل و انتقالات و رضایت از نفرات باشد اما مشخص بود که برای او همه چیز گل و بلبل نیست و مشکلاتی در باشگاه وجود دارد که شاید در حال حاضر خیلی نمایان نباشد اما در اینده ای نزدیک مشخص شده و خود را نشان می دهد!
پرسپولیس در نیمه اول دیدار با فجر تازه صعود کرده به لیگ برتر عملا حرفی برای گفتن نداشت و شاگردان پیروز قربانی از بی برنامگی حریف نهایت استفاده را بردند و گلی به ثمر رساندند که برای این تیم تا دقایق پایانی حکم بیش از سه امتیاز را داشت و اگر غفلت مدافعان و اگر اصرار قربانی به دفاع اتوبوسی در نیمه دوم(تیمی که یکنیمهدفاع کند گل می خورد) نبود قطعا فجر با سه امتیاز تهران را ترک می کرد
اما نکته جالب نزدهواداران پرسپولیس این روزها انتقاد و برخورد با درویش مدیرعامل این تیم است
تا پرسپولیس نتیجه نمی کیرد درویش باید برود مهاجم گل نمیزند درویش مقصر است ،هاشمیان تعویض نمی کند درویش هو می شود …
منطق هواداران پرسپولیس این چندوقت اخیر جالب است مدیری که اکثر خواسته هایشان را اجابت کرده و در نقل و انتقالات و بوجود اوردن شرایط نسبتا نرمال در این تیم کم نگذاشته به هربهانه ای گزینه اصلی جدایی از این تیم است و جالب اینکه این روند ادامه دار است.
اما در فجر شرایط کاملا متفاوت است تیمی نسبتا نوپا با مربی جوان که همگی در پی اثبات خود هستند و به این مهم در بازی با پرسپولیس دست یافتند
اگر چه قربانی در کنفرانس بسیار با اعتماد بنفس و جسارت بالا حرف می زد و به نوعی همه را به مبارزه می طلبید! اما این نوع برخورد می تواند برای او و تیمش مثبت هم باشد اگر چه اوکار سختی را در پیش دارد اما جسارتش در برخورد با باقی تیمها و نوع صحبتش نشان از این داردکه او امده به عنوان مدافع سابق استقلال خودش را ثابت کند اما اینبار به عنوان یک مربی لیگ برتری که بازی دفاعی را هم خوب بلد است…..درست برعکی مدافعان فعلی استقلال!
نویسنده: سوده رحمانوند