پرسپوليس تيمي كه بايد باشد و انتظار مي رود، نيست! به همين دوبازي اخير نگاه كنيد. اگر فجري ها -كه تازه به ليگ برتر آمده اند خودشان را باور داشتند - موقعيت هاي كه خلق كردند، گل مي شد يا فرصت هاي بيشمار سپاهان به تور مي نشست ، امروز چه حرفي وجود داشت؟
اينكه تصور كنيم پرسپوليس خوب بازي كرد و سپاهان را بُرد ، اشتباهي بزرگ و نابخشودني است. بخصوص كه وحيد هاشميان بعد از بازي اعلام كرد ؛ اين برد دليلي بر خوب بودن و بي نقص بودن ما نيست.
آري !پرسپوليس خيلي نقص دارد. هم در تركيب نفرات و هم نوع بازي.
اينكه در بازي در زمين حريف عمل پرسينگ را به يك سوم دفاعي بياوري و بقول معرف توپ را بدهي به حريف، زمين را بگيري اگرچه نوعي تاكتيك است ليكن با اسلوب پرسپوليس همخواني ندارد. مگر اينكه هاشيميان بدنبال تغييرات ساختاري در نوع بازي سرخپوشان باشد كه حداقل در دو بازي اخير و با توجه به نفراتي كه در اختيار دارد ، چنين پارادايمي را شاهد نبوديم.
پرسپوليس چه در بازي مقابل فجر و چه در بازي جلوي سپاهان تدابير مشخصي كه بيانگر پرسپوليس هجومي باشد و يا اصرار به مالكيت توپ داشته باشد از خود بُروز نداد و اگر عليپور براساس خلاقيت فردي ، كار را در نمي آورد ، معلوم نبود امروز چه فضايي بر پرسپوليس حكمفرما مي شد.
ابتداي فصل است و قضاوت ساده نيست ، اما از قديم گفتند؛ سالي كه نكوست از بهارش پيداست.
هاشميان كه اعتراف به نواقص تيمش دارد،خوب مي داند نتيجه ي چنين سبك بازي -كه كي روش استاد آن بود- مي شود باخت فاجعه بار مقابل انگليس!
نویسنده: مجید سعیدی