تیم ملی بسکتبال ایران موفق به کسب مدال برنز رقابتهای کاپ آسیا شد. مدالی که فقط یک  افتخار در کارنامه ورزشی کشورمان نیست، بلکه نماد ایستادگی و همدلی بازیکنانی است که تا آخرین لحظه جنگیدند. در راس این تیم غرورآفرین، کاپیتانی حضور داشت که سالها تجربه، تعصب و رهبری را با خود به این رقابتها آورده بود.

ارسلان کاظمی، که حالا با او گفت و گویی داشتیم تا از حس و حالش بعد از این افتخار تاریخی، سختی های مسیر و رویاهای آینده بسکتبال ایران برایمان بگوید.

کاظمی درمورد کسب مدال برنز آسیا می گوید: در تمامی تورنمنت ها، کسب دو مدال طلا و برنز شیرین است زیرا درنهایت، تیم برنده این دو مدال را بدست می آورد. هرچند ما دوست داشتیم که قهرمان آسیا شویم، ولی من این موضوع را پیش از شروع مسابقات گفته بودم که باوجود تیمی مانند استرالیا این انتظار غیرممکن است و بعید می دانم که تیم ما نه تنها امسال، بلکه تا چندسال بعد هم قهرمان شود.

او در اینباره ادامه می دهد: تیم استرالیا جزو سه تیم برتر جهان است و موفق شدن مقابل این تیم، دشوار است. با این حال مدال برنزی که ایران بدست آورد، کمتر از نشان طلا نبود و من هنگام دریافت این مدال احساس غرور داشتم.

کاپیتان تیم ملی بسکتبال درباره چگونگی موفقیت ایران در دنیای توپ و سبد می گوید: در ورزش بسکتبال، سیستم بکش زیرش و علی اصغری وجود ندارد و تمامی بازیکنان باید 40 دقیقه کار گروهی انجام دهند بنابراین برای موفقیت تیم ملی در عرصه رقابت های بین المللی، باید یک برنامه ریزی طولانی با سرمایه گذاری زیاد و امکانات لازم داشته باشیم که متاسفانه این موارد، با حداقل ممکن بدست ما می رسد.

کاظمی درمورد ادعای برخی افراد مبنی بر کامل نبودن یکسری تیمها می گوید: برخی آدمها می خواهند عملکرد تیم ملی را زیرسوال برده و مدال برنز ما را بی ارزش کنند. آنها این ادعا ها را می کنند که مثلا بگویند که تیم ملی کار راحتی را پیش رو داشته و مسیر سختی برای کسب مدال برنز طی نکرده است. این حرفها، ایجاد شده توسط افکار عجیب است که همیشه به دنبال بی ارزش کردن و کم اهمیت جلوه دادن موفقیتها هستند.

ارسلان درپاسخ به پرسش ما درمورد بهترین برد ایران در این رقابتها می افزاید: برای شخص من، پیروزی مقابل نیوزلند شیرین ترین اتفاق ممکن بود چون آنها تازه هشت سال بود که به قاره آسیا اضافه شده بودند و عملکرد خوبی هم داشتند ولی ما توانستی با بردن آنها، مدال برنز را کسب کنیم. اما برای هواداران بسکتبال در کشورمان فکر کنم بهترین برد مقابل چین تایپه ای بود که ما چند بار از این تیم عقب افتاده بودیم و موفق به بازگشت شدیم.

او درباره برخی ادعا مبنی بر پدیده خودخواهی بازیکنان در تیم ملی نیز اضافه می کند: در تیم ملی، هیچگونه خودخواهی وجود ندارد و همه برای همدیگر تلاش می کنند. برای اثبات این موضوع می توانید مشاهده کنید که در هر دیدار، بازیکنان مختلفی به عنوان بهترین بازیکن انتخاب شده و تنها یک بازیکن دائم بهترین نبوده است که این نشان دهنده رفاقت و همدلی در تیم ملی است. این را هم بگویم که ما جوانان مستعدی داریم که می توانند تاثیرگذار باشند. جوانانی امثال سینا واحدی، محمد امینی، حیدری و جعفری که البته به بعضی از جوانان، فرصت بازی زیادی داده نشد.

کاظمی درباره مانولوپولوس سرمربی تیم ملی بسکتبال اینچنین نظر می دهد: آقای مانولوپولوس، به طور حتم می تواند به تیم ملی کمک کند چون ایشان ذهنیت برنده و قدرتمندی دارد. برای آوردن یک مربی خارجی تاپ، باید به انگیزه او توجه کرد و بعد او را به استخدام در آورد وگرنه اینگونه پولهای زیادی صرف مربیان بی کیفیت می شود. آقای مانولوپولوس بعد از دیدار با استرالیا، به شدت عصبانی بود ولی به ما گفت که تمام تلاش خود را برای کسب مدال برنز مقابل نیوزلند انجام دهید.

ارسلان کاظمی از تاثیر این مدال بر آینده بسکتبال ایران می گوید: به طور قطع، این مدال می تواند در آینده بسکتبال تاثیرگذار باشد و امیدوارم که بعد از هشت سال، اسپانسرهای بزرگی سمت این رشته آیند و از آن حمایت کند. متاسفانه رشته بسکتبال در کشورمان کم اهمیت شمرده شده است بنابراین کمترین هزینه ها برای آن می شود. ولی با این حال امیدوارم که از این به بعد، بیشترین حمایتها از بسکتبال شود تا مردم ثمره آن را هم ببینند.

گفت و گو: پارسا موسی رضا