مسابقات چندجانبه کافا را باید از چند منظر مورد بررسی قرارداد. جنبه اول که بسیار حائز اهمیت است و فدراسیون فوتبال و مدیران حاضر چشم بدان بستند، حامی واسپانسر مسابقات بود که یک سایت شرط بندی است.

عجیب بود که آنها قبل از سفر هیچ اشاره ای به آن نداشتند. حتی اعتراضی هم به حامی مالی مسابقات نشد.
سایت های شرط بندی حتی از سوی فیفا و ای اف سی مذموم و مطرود است اما معلوم نیست چه موضوعاتی پشت پرده وجود دارد که مجوز حضور مسابقات با حمایت سایت شرط بندی صادر شده است.
این بی تفاوتی و خاموشی در فدراسیونی که مدعی اخلاق و ارزش های اسلامی است ،حقیقتا اسباب تاسف و تاثر همگان شد.در این میان سیما هم تلاش کرد در برخی صحنه ها از نشان دادن لوگوی تبلیغاتی مسابقات خودداری کند،اما در کنفرانس خبری و دورتادور زمین این تبلیغات به صورت گسترده وجود داشت و کتمان و چشم پوشی از آن ممکن نبود و...
جنبه دوم،استفاده از یکسری بازیکنانی بود که برای نخستین بار پیراهن تیم ملی به تن کردند و یا کمتر از آنها استفاده شده بود.
عمده این نفرات از دل رقابتهای لیگ برتر بیرون آمدند و خودی نشان دادند.حاجی عیدی،مهران احمدی،خدابنده لو، آریا یوسفی،نادری،کوشکی و تیکدری در دیدار با افغانستان به میدان رفتند.
اگر چه فرصت تمرین و آماده سازی کم بود و امکان آسیب دیدگی نفرات وجود داشت،اما با درایت کادر فنی به تناوب از بیست بازیکن استفاده شد تا فشار کمتری به بازیکنان وارد شود.
حضور مجدد رامین رضاییان هم از جمله نکات عجیبی بود که با فشار هواداری و رسانه ای صورت گرفت.برای تیمی که داعیه جوانگرایی در سر دارد،استفاده از نفرات پا به سن گذاشته بازگشت به عقب محسوب می شود!
باید توجه داشت ،نفرات قابل و جوانی در تیم امید حضور دارند،که می توان گوشه چشمی به آنها داشت.
موضوع بعدی طراحی و برنامه ریزی برای داشتن تیم ب است که در سنوات گذشته مسبوق به سابقه می باشد.در دیدار با افغانستان حاجی عیدی از حضور مهاجمی قابل و با انگیزه خبر داد.
مهران احمدی و کوشکی در استقلال درخشش خوبی داشتند. خدابنده لو،هاشم نژاد و تیکدری هم مهره های قابل اعتمادی هستند که باید به آنها اعتماد کرد.
مصاف با افغانستان به جهات مختلف دارای نکات فنی بالایی نبود. این یک تمرین ساده و پیش پا افتاده بود که در شرایط تحریم و محدودیت های کنونی برای تیم ملی مهیا شد.
اما هر چه هست باید تاکتیک های تدافعی را سر و سامان داد و زوج های دفاعی و مرکز میدان را شناخت و به انسجام گروهی رسید.

نویسنده: احمد میرزاییان