آنقدر تیر امیدهای ما در راه رسیدن به المپیک به سنگ‌ خورده که گویی به این نقطه تاریک انس گرفته ایم.

سالهاست که در این عرصه ناامید می شویم ولی هیچگاه بشکل جدی آسیب شناسی نکرده ایم تا از شکست ها پلی برای پیروزی های فردا بسازیم .

واقعا جای شگفتی است که با این همه استعدادهای شگرف درجا می زنیم اما در افکارمان بازنگری نمی کنیم .

به هر روی، ملی پوشان امید که این روزها در اردوی تدارکاتی حضور دارند برای مصاف با هنگ  کنگ‌، گوام و امارات مهیا می شوند .

سفر به موقع یاران امید روانخواه به امارات به منظور خو گرفتن با شرایط جغرافیایی و احوال این منطقه ، اقدامی نیکو و بجا بود .

دیدار تدارکاتی اخیر با تایوان در جریان اردوی امارات که منتج به برتری پنج بر یک تیم ما همراه شد، نکات پراهمیتی برای کادر فنی در بر داشت .

آرشا شکوری، سهیل صحرایی، محمد حسین صادقی، سعید سحرخیزان، امیر محمد راقی نیا، رضا غندی پور از جمله نفراتی هستند که می توانند کفه ترازو را بسود تیم امید کشورمان رقم بزنند.

به این جمع اگر محمد مهدی زارع و محمد جواد حسین نژاد دو لژیونر کارآمد را نیز اضافه کنیم بخوبی پی می بریم که دست روانخواه باز است و می تواند در رقابتهای مقدماتی جام ملتهای زیر 23 سال آسیا سر بر آسمان بساید.

تیم امید ما، 12 شهریور با هنگ‌کنگ مصاف دارد و سپس باید با گوام و امارات نبرد کند که به نظر می رسد اماراتی ها رقیب دندان گرد باشند .

در اینکه امیدها تجربه ای نازل در عرصه بین المللی دارند سمی نیست اما باور داریم توان صعود از این مرحله به دور نهایی را دارند و آرزو می کنیم این خواسته از سوی ملی پوشان آتیه دار محقق شود.

نویسنده: رضا میرزاییان