پس از آنکه تیم ملی فوتبال ایران در تورنمنت کافا به قهرمانی دست نیافت، برخی فرصت را مغتنم شمردند و بحث عزل امیر قلعه‌نویی از سرمربی‌گری تیم ملی را پیش کشیدند. این موضوع اکنون به بحث داغ و روز فوتبال تبدیل شده است.

فرض بر اینکه قلعه‌نویی عزل شود، چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ به یاد داشته باشیم که تورنمنت کافا، جام جهانی نیست. آنچه اهمیت دارد، راهیابی تیم ملی به جام جهانی است که این مهم محقق شده است. برای رسیدن به جام جهانی، از سد حریفانی عبور کردیم که کیفیت و قدرت‌شان بالاتر از حریفان کافا بود. بنابراین، نباید مهم را فراموش کرد؛ اگر چنین شود، بی‌انصافی خواهد بود.

پس از صعود به جام جهانی، می‌بایست تیم ملی را در معرض آزمون‌های سخت قرار می‌دادیم تا نقاط ضعف آن برطرف شود. قرار گرفتن در این مسیر، خارج از حیطه اختیارات سرمربی تیم ملی است و ناچاراً تورنمنت کافا انتخاب شد؛ چیزی که خواسته مربی تیم ملی هم نبود. قرار نبود در کافا قهرمان شویم. در آن تورنمنت حضور پیدا کردیم تا نارسایی‌های تیم ملی، حتی در غیاب پانزده بازیکن اصلی‌اش، شناسایی و برطرف شود. در کافا به دنبال محک خوردن تیم ملی برای کشف بازیکنان مکمل بودیم. در کافا به دنبال شناسایی کمبودها بودیم، نه قهرمانی. اکنون مشخص شده است که برای کامل شدن یک تیم قابل قبول، چه کمبودهایی وجود دارد.

فرض کنیم قلعه‌نویی عزل شد؛ جذب مربی جدید (چه خارجی و چه داخلی) چه نکته‌ای را به این تیم اضافه خواهد کرد که قلعه‌نویی به آن دست نیافته است؟ بنابراین، عزل قلعه‌نویی چاره کار نیست، بلکه زیاده‌خواهی است. به جای عزل، به دنبال برنامه‌های تقویت‌کننده تیم ملی باشیم. به جای گشت و گذار برای جذب مربی جدید، به دنبال حریفان تدارکاتی قوی باشیم تا تیم ملی تفکر بازی با تیم‌های اروپایی را پیدا کند.

اگر قرار است هزینه نکنیم و تیم‌های قوی در کلاس بالا برای بازی تدارکاتی فراهم نسازیم، آنگاه چه انتظاری از تیم ملی و مربی آن می‌رود؟ حتی اگر گواردیولا را هم در کنار تیم ملی قرار دهیم و از او بخواهیم بدون بازی تدارکاتی بزرگ، در جام جهانی متحول ظاهر شود، شک نکنید که گواردیولا هم بهتر از قلعه‌نویی نتیجه نخواهد گرفت. بنابراین، از تفکر عزل مربی فاصله بگیرید و به دنبال چاره اساسی باشید. عزل سرمربی تیم ملی در حالی که حدود نه ماه به جام جهانی مانده، یک تفکر خاص است که می‌تواند برای برخی سودآور باشد. قطعاً در این مسیر دلسوزی دیده نمی‌شود.

درد تیم ملی، عزل و تعویض کادر فنی نیست؛ درد آن است که نمی‌خواهیم واقعیت‌ها را باور کنیم. به تدارکات تیم‌های آسیایی که به جام جهانی راه یافته‌اند نگاه کنید، آنگاه به دنبال عزل و خواسته‌های خود باشیم.

نویسنده: اکبر عزیزی