پرسپولیس اولین تیمی بود که وارد فصل نقل و انتقالات تابستانی شد و در همین راستا در همان ابتدای کار 5، 6 بازیکن جذب کرد اما ناگهان متوقف شد.
مسئولان باشگاه پرسپولیس ابتدا عنوان کردند که خیلی از بازیکنان خارجی حاضر به حضور در فوتبال ایران نیستند و بهانههای اینچنینی آوردند اما این مشکل برای دیگر باشگاهها وجود نداشت و رقبای پرسپولیس تقریباً اندازه سهمیه خود بازیکن خارجی جذب کردند.
هماکنون هواداران پرسپولیس اعتراض دارند به اینکه چرا باشگاه استقلال توانست 7 سهمیه بازیکن خارجی خود را پر کند اما پرسپولیس 4 بازیکن خارجی در لیستش دارد. در این بین محمدمهدی احمدی، مدیرعامل بانک شهر مصاحبه کرده و ضمن حمایت از درویش مدعی شد که در حال جذب بازیکن در سطح جهانی هستند و از لحاظ مالی هیچ کمبودی ندارند.
اما سؤال اینجاست که با گذشت تقریباً 3 هفته از شروع لیگ چرا باشگاه پرسپولیس هنوز نتوانسته دو بازیکن خارجی در پستهایی که نیاز دارد به خدمت بگیرد؟ چرا هر بازیکن خوبی که به این باشگاه معرفی میشود مذاکرات با او به خوبی پیش نرفته و پای واسطه به وسط میآید؟ چرا هیئت مدیره و مالک باشگاه پرسپولیس یک نفر مورد اعتماد را در این باشگاه مامور مذاکره با ایجنت بازیکن خارجی نمیکنند؟
چرا باید پای ایجنتهایی از داخل ایران به این مذاکرات باز شده و دنبال سهمخواهی باشند؟ چه فردی پای این ایجنتها را به میز مذاکرات باز میکند؟ همه این ابهامات باعث شده که کارگزارهای فعال بینالمللی از باشگاه پرسپولیس فاصله گرفته و به برخی افراد در این باشگاه جهت معرفی بازیکن اعتماد نداشته باشند.
مطمئناً تا این ابهامات برطرف نشود، باشگاه پرسپولیس در جذب بازیکن با کیفیت خارجی ناکام خواهد ماند. چهبسا اگر سختگیریها و پافشاریهای وحید هاشمیان نبود تا الان دو سه بازیکن خارجی در سطح نبیل باهویی، لوکاس ژوائو و... با رقمهای سنگین جذب پرسپولیس شده بودند.
گزارش: نیلوفر مژدهی