شکست یک بر صفر شب گذشته استقلال تهران مقابل همنام خوزستانی در سومین هفته لیگ برتر، آژیر خطری جدی را برای این تیم پر ستاره به صدا درآورد.
نتیجه شب گذشته یادآور شروع فصل گذشته با جواد نکونام شد ؛ سرمربی وقت استقلال هم در سه هفته ابتدایی تنها ۴ امتیاز گرفته بود و حالا هم ره آورد آبیهای پایتخت با ریکاردو ساپینتو تا پایان هفته سوم لیگ برتر مشابه فصل قبل است.
استقلال با وجود ترکیب گرانقیمت و حضور ستارگان بینالمللی همچون آسانی، جنپو و منیر حدادی در بازی جمعه شب برابر استقلال خوزستان نتواست به خوبی از موقعیتها و فرصت های گلزنی علیرغم تسلط نسبی بر توپ و میدان استفاده کند.
و در نهایت با یک گل مغلوب تیمی شد که از لحاظ مالی و ساختاری وضعیت بسیار ضعیفی دارد.
به نظر میرسید که در این دیدار آبی های پایتخت به وضوح فاقد هماهنگی در حمله و دفاع بودند. و عدم دقت مهاجمان و ضعف های فردی و ساختاری در دفاع در برابر حرکات و حملات حریف خوزستانی سبب شد که استقلال نتواند از فرصتهایش استفاده کند. هرچند نمیتوان از خستگی بازیکنان خارجی و ملی پوشان این تیم هم در فیفا دی به سادگی گذشت اما همواره نمیشود به دلایل این چنینی عدم نتیجه گیری را توجیه کرد.
این شکست به وضوح ضعفهای استراتژیک و تاکتیکی، بالاخص ضعف در خط دفاعی را آشکار کرد، چرا که آبی های پایتخت در خط دفاعی در دو دیدار اخیرشان در لیگ برتر نیز عملکرد قابل قبولی نداشته اند. استقلال در دیدار هفته دوم برابر ذوب آهن و مسابقه دیشب برابر همنام خوزستانی اش نشان داده که در برابر تیمهای کمقدرتتر، حتی علی رغم داشتن مالکیت توپ، نمیتواند از حریفان خود در برابر حرکات و ضد حملات محافظت کند.
این ضعفها به وضوح در برابر استقلال خوزستان نیز خود را نشان داد؛ تا آبی های میزبان با ایجاد فرصتهای کمیاب خود موفق به زدن گل پیروزی شوند. لذا این مسئله به روشنی حکایت از ضعفهای بنیادی در سازماندهی دفاعی و عدم آمادگی تیم ساپینتو در مقابل فشارهای حریف دارد.
اما در این خصوص در کنار برخی انتقادات وارد بر تیم ساپینتو اشاره به نحوه بازی استقلال خوزستان نیز خالی از لطف نیست. زیرا دیشب علی تاجرنیا، سرپرست مدیر عاملی آبی های پایتخت ، به نوعی از رفتار غیرورزشی تیم حریف انتقاد کرد و بر این نکته تأکید داشت که این تیم به هیچ وجه جوانمردانه بازی نکرد و از تاکتیکهای غیرفنی و حتی بازیهای ذهنی استفاده کرد.
البته درست است که در فوتبال رقابت بر سر پیروزی یک اصل اساسی است، اما استفاده از روشهای غیراخلاقی مانند وقتکشی، بازی در زمین خودی و استفاده از تاکتیکهای تحریکآمیز از سوی تیم حریف میتواند بازی را از اصول رقابتی دور کند. اما باید پذیرفت که تیمهای با سطح پایینتر ممکن است از چنین روشهایی برای مقابله با تیمهای بزرگ بهره ببرند، هرچند این روش در فوتبال ما وجود دارد اما نباید به عنوان یک توجیه برای ضعفهای تیمی و تاکتیکی استقلال پذیرفته شود.
آنچه که در این شرایط، از اهمیت ویژهای برخوردار است، این است که استقلال نباید به راحتی در اوایل فصل این امتیازها را از دست بدهد تا در پایان فصل بازیکنان، کادر فنی و هوادران حسرت چنین امتیازهایی را بخورند ، بلکه باید از همان ابتدا به دنبال بهینهسازی عملکرد تیم در بعد نتیجه گیری و کسب حداکثر امتیازات باشند.
البته در این بین ذکر این نکته هم ضروری است که همیشه تاکید بر این که باید به تیم فرصت داد تا هماهنگ شود، به خودی خود نمیتواند دلیل مناسبی برای شکستهای ابتدایی باشد. این دیدگاه که «باید به تیم فرصت داد» در بسیاری از اوقات موجب نادیدهگرفتن ضعفهای پنهان میشود چرا که زمانی که تیمها به بحران میرسند، بازگشت به وضعیت پیشین، به مراتب دشوارتر از آن چیزی است که به نظر میرسد.
البته در کنار همه این موارد باید اذعان کرد که یکی دیگر از عواملی که به نفع استقلال تهران نبوده، محرومیت ریکاردو ساپینتو است که باعث شده تا او نتواند روی نیمکت و در کنار تیم باشد و هدایت دقیقی بر بازیها داشته باشد.
در نهایت، باید گفت این شکست برابر استقلال خوزستان به نوعی آژیر خطری برای کادر فنی و بازیکنان استقلال محسوب می شود، به همین دلیل ساپینتو و بازیکنان گرانقیمت این تیم باید خیلی زود نقاط ضعف خود را برطرف کنند و در بازیهای آینده به هماهنگی، انسجام تاکتیکی و آمادگی کامل جسمی و فنی برسند، در دیدارهای آتی در لیگ برتر، همچنین دیدارهای لیگ سطح دو آسیا و دیدار چهارشنبه شب برابر الوصل نتایج مشابه تکرار نشود.
زیرا زمان به سرعت در حال گذر است و در فوتبال، خیلی زود دیر می شود.
نویسنده: آتور چهاربخشی