سپاهان دیشب در دیداری حساس مقابل گلگهر، با یک گل از روی نقطه پنالتی، از شکست خارج از خانه فرار کرد و با تساوی یک بر یک تنها یک امتیاز به دست آورد.
طلاییپوشان اصفهان در پنجره نقلوانتقالات تابستان، با جذب بازیکنان داخلی و خارجی مانند سیدحسین حسینی، آرش رضاوند، احسان حاجصفی، ریکاردو آلوز، ایوان سانچز، انزو کریلولی و... توجه همه را به خود جلب کرد. اما حالا فقط از سه بازی ابتدایی لیگ برتر، تنها دو تساوی کسب کرده و دو امتیاز در جدول دارد. آماری که به هیچوجه با انتظارات هواداران و حتی نام این باشگاه سازگار نیست.
حالا نکته اینجاست که سپاهان فقط از نظر اسم و کیفیت فردی بازیکنانش تقویت شده، اما در داخل زمین هنوز خبری از هماهنگی و انسجام تیمی نیست. خریدهای تازهوارد هنوز نتوانستهاند در کنار ستارههای قدیمی ترکیبی یکدست بسازند. نتیجهاش هم چیزی جز حسرت های پیاپی برای پیروزی و از دست رفتن امتیازهای مهم در شروع فصل نبوده است.
از طرف دیگر، فشار روانی روی بازیکنان و کادرفنی محرم نویدکیا بیشتر شده است. وقتی تیمی با این همه سر و صدا بسته میشود، هواداران انتظار بردهای پرگل و فوتبال تماشاگرپسند دارند، نه اینکه بعد از سه هفته همچنان دنبال اولین پیروزی بگردند.
البته هنوز خیلی زود است که قضاوت قطعی از این تیم داشته باشیم. لیگ برتر تازه در اول راه است و فرصت برای جبران وجود دارد. اما حرف ما این است که اگر سپاهان نتواند خیلی زود به برد برسد و اعتمادبهنفس از دست رفته اش را بازگرداند، همین شروع ضعیف ممکن است فصل پرماجرایی برای شاگردان نویدکیا رقم بزند.
حالا سپاهان باید خیلی زود خودشان را برای مصاف چهارشنبهشب در لیگ قهرمانان سطح دو آسیا آماده کند. جایی که امیدواریم جدا از نتایج بدست آمده در لیگ برتر، حداقل موفق به کسب یک پیروزی شود تا شاید تاحدودی به آرامش و روزهای اوج خود بازگردد.
نویسنده: امیرحسین موسی رضا