جوانگرایی در تیم ملی باید زودتر انجام میشد، اما حالا که برای شرکت در جام جهانی آماده میشویم، حاشیه را کنار بگذاریم. قبول دارم که نباید ملیپوشان را به کافا اعزام میکردیم، اما…
احمدرضا دانا، بازیکن سابق تیم ملی و کارشناس فوتبال، با بیان مطلب فوق میافزاید: «برای کسب آمادگی در راه جام جهانی چارهای نداریم که با همین روش، جوانها را کنار باتجربهها برای مسابقات آماده کنیم. از سوی دیگر، باید مشخص شود که از تیم ملی چه توقعی داریم؛ وقتی که وضعیت لیگ نامناسب است، کارهای پایهای و زیربنایی اصولی انجام نمیشود، از آموزش علمی بازیکنان نوجوان فاصله داریم… در چنین شرایطی، همه چیز، از پایینترین سطح تا بالاترین سطوح، باید برای ارتقای فوتبال ایران آموزش ببینند. بدون مدیران کارآزموده، راه پیشرفت همراه نمیشود.»
دانا میافزاید: «اگر تیم ملی از گروه خود در جام جهانی صعود کند، آیا مشکل فوتبال ما حل خواهد شد؟ فوتبال پر از اتفاقات است. ممکن است تیم ملی مثلاً آرژانتین را در یک مسابقه غیرمتعارف شکست دهد. آیا فوتبال ما از آرژانتین بهتر است؟ در این ورزش، اگر اولویتها مشخص و پیگیری نشود، فرقی نمیکند مربی خارجی داشته باشیم یا از مربیان ایرانی استفاده کنیم. اصل کار همان زیربنایی است که بر آن تأکید کردهایم. قبول دارم که خواسته مردم پیروزی است و مربی تیم ملی هم باید در این مسیر انتقادپذیر باشد؛ ولی وظیفه داریم که سطح توقعات را با امکانات موجود هماهنگ سازیم. بیاییم یکبار هم شده نتیجهگرایی را کنار بگذاریم و فوتبال را اصولی و بنیادی بسازیم.»
در فوتبال ایران، مربی و مدیر هر دو از نتیجهگیری هراس دارند؛ به همین دلیل، نگاهی به آینده ندارند، در صورتی که شرط عقل حکم میکند که عملکردهای خود را بر اساس برنامهریزی مدون پنجساله پیریزی کنند. حداقل به اندازه کشورهای آسیایی آیندهنگر باشیم. کرهجنوبی و ژاپن چه کار میکنند؟ چه قهرمان شوند و چه ناکام بمانند، سیستماتیک عمل میکنند و هرگز متوقف نمیشوند.
گفتوگو: پیمان محرمی