شکست استقلال در امارات آنقدر تلخ بود که جای دفاعی باقی نمی گذارد اما متاسف می شویم که برخی ها به جای نقد فنی، دستاویز دیگری را برای تسویه حساب های شخصی و یا به کرسی نشاندن امیال فردی کرده اند.

اینکه تیم استقلال در داخل زمین بد بازی می کند و چند گل می خورد، تقصیر کادرفنی تیم و به ویژه ساپینتو است و البته بازیکنانی که مشت مشت دلار می گیرند و به اندازه یک تیم محلی بازی می کنند بنابراین افرادی که مدیریت باشگاه استقلال را مورد نکوهش بی رحمانه قرار می دهند، از نگاه ما راه را بی راهه می روند و سرنا را از سر گشادش می دمند.

علی تاجرنیا چه کار باید برای باشگاه استقلال انجام می داد که انجام نداده است؟ پول، هواپیما، هتل، خواب و خوراک ایده آل و زمین تمرین و اجابت کردن مربیان برای استخدام بازیکنان داخلی و خارجی. اما به نظر می رسد پاره ای از منتقدران مترصد، انتظار دارند که تاجرنیا باید داخل زمین بازی می کرد و جور ضعفهای تاکتیک و تکنیک تیم را بر دوش می کشید. متاسفانه قاطی کردن مسائل با هم، کار عده ای انگشت نما است که به جای نشان دادن راه و چاه، دنبال کوبیدن آنها هستند و این نگاه های توام با کوته نظری را آنقدر تعمیم می دهند که نخ نما و بچهگانه است. به عنوان فردی که همواره استقلال را زیر ذره بین داشتم و گاهی با این باشگاه بزرگ زندگی کرده ام، با صدای رسا اعلام می کنم که باید قدردان مدیرانی مانند دکتر تاجرنیا باشیم. کافی است مروری بر مدیران ریز و درشت سالهای اخیر بیاندازیم تا دریابیم که در هیچ دوره ای استقلال، اینقدر باشگاه واقعی نبوده است. تاجرنیا استقلال تک رشته ای را به جایی رساند که امروز همانند نیم قرن گذشته در رشته های مختلف از والیبال و بستبال گرفته تا فوتبال و فوتسال بانوان، تیمداری می کند و به جای سوار شدن بر موج تبلیغات کاذب، رسالت ملی را با شهامت بر دوش دارد.

نویسنده: حسینعلی اسماعیلی