استقلال هم همانند پرسپولیس راه بردن را بلد نیست و به مساوی های سریالی خو گرفته است.

تساوی اخیر آبی ها در قزوین در حالی رقم خورد که اگر یاران ساپینتو هوشمند تر عمل می کردند ، نتیجه بسود آنها ثبت می شد .

بنا نیست تفکرات وحید رضایی و بازی خوب تیم شمس آذر را نادیده بگیریم اما واقعیت این است که استقلال در این بازی همانند دیدارهای اخیر به خود جفا کرد.

گلی که سنگربان اسپانیایی استقلال دریافت کرد و‌ متعاقب آن سردرگمی مدافعان ، بر این نظریه صحه می گذارد که آبی ها تمرکز لازم را ندارند .

آیتم مهم دیگر فاصله عمیق هافبک‌ها با مدافعان است که این پاشنه آشیل در بیست دقیقه پایانی نمودی بارز دارد . این نقطه تاریک در چند بازی گذشته استقلال به کرات بچشم آمد ولی در عجبیم که چرا ساپینتو برای رفع این معایب چاره ای نمی اندیشد .

اتکا صرف به بازی هوایی و ارسال توپ های بلند از سمت راست به یک عادت تبدیل شده که تا اینجای کار نتوانسته برگ برنده باشد .

7 گل زده و به همین تعداد گل خورده در پنج بازی اخیر قابل دفاع نیست و برای تیمی چون استقلال آماری نگران کننده قلمداد می شود.

حالا استقلال با این بیلان غیر قابل قبول باید در اندیشه بازی حساس با المحرق بحرین در تهران باشد که نهم مهر ماه در چارچوب لیگ دو نخبگان آسیا برگزار می شود .

باخت تلخ برابر الوصل و نمایش نگران کننده آبی ها در لیگ برتر ، هواداران را دغدغه خاطر کرده که مبادا این بار هم تیر ساپینتو به سنگ بخورد و در عرصه آسیا هم نتواند عرض اندام کند .

با این احوال بنظر می رسد کادر فنی استقلال اکنون باید لیگ برتر را موقتا به محاق بسپارد و تمام هم و غم خود  از صرف ثبات ذهنی و‌تمرکز فردی بازیکنان برای دیدار حساس با نماینده بحرین کند .

نویسنده : رضا میرزاییان