ناکامی تیمهای پایه کشتی ایران در رقابتهای قهرمانی جهان بار دیگر نگرانیها درباره پشتوانهسازی و نحوه آمادهسازی کشتیگیران جوان را افزایش داده است.
در شرایطی که کشورهای صاحبنام کشتی با برنامهریزی دقیق روی ردههای پایه سرمایهگذاری میکنند، برخی کارشناسان معتقدند ضعف در دانش مربیگری، بدنسازی و کوچینگ از جمله عواملی است که میتواند آینده کشتی ایران را با چالش مواجه کند.
در همین خصوص، باقر بهزاد نژاد پیشکسوت کشتی و داوری از لسآنجلس در گفتوگویی با البرزورزشی به بررسی وضعیت کشتی ایران، مشکلات ردههای پایه، شیوههای تمرینی کشورهای مطرح و ضرورت توجه بیشتر به پشتوانهسازی پرداخت.
آقای بهزاد نژاد! به نظر شما مهمترین مشکل کشتی ایران در ردههای پایه چیست؟
مهمترین موضوعی که در کشتی پایه وجود دارد، استفاده از مربیان بادانش و درجه یک، امثال محسن کاوه و اکبر فلاح است. البته حضور روی نیمکت تیم ملی افتخار بزرگی است، ولی اگر پشتوانه خوبی برای مسابقات جهانی و المپیک نداشته باشیم، کار کشتی ایران تمام است. دیگر نسل فعلی تیم ملی که قهرمانیهای متعددی دارند، به آخر خط رسیده و جایگزینی ندارند. این جماعت به درد تیم پایه نمیخورند، زیرا رده پایه، آینده تیم ملی است.
از نظر شما سطح دانش مربیان ردههای پایه مناسب است؟
حدود ۶۰ درصد از مربیان تیمهای پایه، دانش کشتی ضعیفی دارند و بنابراین در حد معمول با جوانان کار میکنند که این موضوع موجب تحلیل بدن آنها میشود. در کشتی ایران، مربیان پایه باید از میان کشتیگیران برجسته ایران انتخاب شوند تا دانش و تجربه کافی برای پرورش نسل آینده را داشته باشند.
در بحث آمادگی جسمانی، چه تفاوتی میان کشتی ایران و کشورهای مطرح دنیا وجود دارد؟
در کشتی روز دنیا، دیگر بدنسازی به شکل سنتی اهمیت سابق را ندارد. کشتیگیران آمریکایی بیشتر تمرینات سرعتی، کششی و ژیمناستیک را در کنار حرکات تنفسی، پیادهروی و تغذیه در برنامههای خود لحاظ میکنند و روی اصول بدنسازی و تمرینات علمی کار میکنند. در این بین، آنها مربیانی را برای آمادهسازی انتخاب میکنند که خودشان در دوران بازیگری افتخاراتی داشتهاند و دانش و تجربه لازم را به کشتیگیران منتقل میکنند.
نمونهای از کشتیگیران ایرانی که از نظر آمادگی جسمانی شرایط خوبی دارند، سراغ دارید؟
اوضاع بدنسازی برخی کشتیگیران مانند رحمان عموزاد خوب است. شاید او تمرینات اختصاصی خود را انجام میدهد و به همین دلیل شرایط بدنی استثنایی دارد و قادر است نتیجه کشتی را برگرداند. کشتیگیران ردههای پایه و تیم ملی بزرگسالان نباید با بدنهای ناآماده روی تشک بروند، بلکه باید سرحال باشند و دستان قدرتمندی داشته باشند.
یکی از مشکلاتی که در سالهای اخیر دیده شده، از دست رفتن نتیجه در ثانیههای پایانی کشتی است. دلیل این اتفاق را چه میدانید؟
بیشتر شکستهای کشتیگیران ما در لحظات آخر، به دلیل عدم یادگیری صحیح از سوی مربیان است. کشتیگیر باید بداند که در ۱۵ ثانیه پایانی باید برای تلاش بیشتر آماده باشد. او باید در آن مدت همچنان فنون را روی رقیب پیاده کند، نه اینکه کاری کند که با وجود دو امتیاز بیشتر نسبت به حریف، نتیجه را واگذار کند. علت وقوع این مسائل به کوچینگ مربوط است، چراکه مربیان سازنده کشتیگیران هستند و باید در این زمینه مورد تذکر شدید قرار بگیرند. وقتی اوضاع اردو و امکانات خوب است، باید پرسید چه عاملی موجب ناکامی میشود؟ به همین دلیل باید آموزشهای درستی از لحاظ قوانین داوری و کشتی گرفتن به کشتیگیران داده شود.
نقش قوانین و داوری را در عملکرد کشتیگیران چطور ارزیابی میکنید؟
کشتیگیر حق ندارد نسبت به شرایط داوری اظهارنظر کند یا به مقررات توجه نکند و یا اینکه به بیرون تشک توجه داشته باشد. او باید تمام تمرکز خود را روی تشک بگذارد، زیرا هر کشتیگیر یک داور است و باید خودش کشتی را مدیریت کند. کشتیگیر باید دانش کشتی گرفتن روی تشک را بیاموزد و تنها به تمرینات بدنسازی اکتفا نکند.
برای برطرف کردن ضعفهای کشتی ایران چه راهکاری پیشنهاد میکنید؟
در کشتی بزرگسالان نیز ضعفهایی داشتیم که باید پیشکسوتان با برگزاری جلسات ماهانه این معضل را برطرف کنند. با صحبت کردن به تنهایی کاری از پیش نمیرود. آقای دبیر به تنهایی مشغول انجام کلیه امور کشتی است و بیشتر بارها روی دوش او و حتی آقای درستکار است. باید ایرادات حل شود، در غیر این صورت کشتی ما در سالهای آتی لطمه بزرگی خواهد خورد.
با توجه به پیشرفت رقبای ایران، آینده کشتی جهان را چطور ارزیابی میکنید؟
کشتیگیران روسیه، آمریکا و ژ اپن پیشرفت داشتهاند و من قول میدهم که در المپیک هشت سال آینده تیم ملی ژاپن غوغایی به پا خواهد کرد که باورکردنی نیست. اگر از همین حالا برای پشتوانه سازی و ردههای پایه برنامهریزی نکنیم، فاصله ما با رقبای اصلی بیشتر خواهد شد و کشتی ایران در آینده با مشکل جدی مواجه میشود.
گفت و گو: احمد دباغ