چه بگوییم که نگفتنش بهتر است.
وقتی اخلاق در جامعه رنگی بازد و هیچ مقام و ارگانی خود را در قبال مسائل اخلاقی و فرهنگی مسئول نمی داند و از بام تا شام هر چه می بینیم و می شویم بد اخلاقی و بوق و کرنا کردن نا هنجارها و هتک حرمت ها است چگونه می شود ورزش را از مقوله های فرهنگی جدا دانست؟
صدا و سیما ما در این حیطه چه کرده و چه می کند و در دانشگاهها و مدارس ما چه می گذرد؟ درد یکی دو تانیست ولی ای کاش یکی هم در فرهنگ و اخلاق داشته باشد؟ کاش مهربانی و مهرورزی را پیشه کنیم..
نویسنده: جمشید حمیدی