حضور رییس جمهور در وزارت ورزش فرصتی پیش اورد تا مسوولان بخشهای مختلف مسائل و نظریاتی را مطرح سازند اینکه مثلا فضای استاندارد بین المللی برای هرنفر سیصد گام است یا بحث سرانه دومتر و نیم برای هر فرد از جامعه شاید اظهاراتی از سر فضل باشد اما مهمترین بخش بنظر ما مطرح ساختن سند امایش سرزمینی است که وزیر ورزش درباره ان سخن گفته است سندی که نقشه راه ورزش کشور خواهد بود و البته که اجرای ان نیز بلند مدت و زمانبر است.

همین که رییس جمهور با همه مشغله ای که در امور اقتصادی و سیاسی دارد به روایتی سرزده به وزارت ورزش می رود بسیار اموزنده و مغتنم است اما فارغ از هر گونه شعارزدگی که به طور معمول در جلسات مختلف بروز می کند ما بر این واقعیت استوار هستیم که وزارت به تحولی اداری نیاز دارد و در این زمینه بدون هیچ تردیدی فقط به حضور اشخاص ورزش کرده و تحصیلکرده اعتقاد وافر داریم افراد سفارشی یا تحمیلی اگر می توانستند کاری برای ورزش و تربیت بدنی انجام دهند طی 4 دهه گذشته صورت می گرفت و هر  وزیری که می امد ناچار به لعاب دادن به ساختار فرسوده و کسالت اور ورزش کشور نمی شد.

اما با وام گرفتن از سخنان دنیامالی برای تعامل با وزارت اموزش پرورش به دو نکته مهم و اساسی اشاره می کنیم نخست غنا بخشیدن به ورزش مدارس با هفته ای دو ساعت ورزش که چه عرض کنم توپ بازی، هرگز پایه های قوی نخواهیم داشت ورزش واموزش در حقیقت همزادی نامتجانس در این بخش بوده و خواهد بود باید ماحصل ان همه سفر رفتن های کارشناسان وزارت به کشورهایی مانند کوبا و شرق اروپا در ورزش اموزش پرورش پیاده شود و اما بحث بعدی استفاده از تاسیسات این وزارت خانه است که سالها در مورد ان بحث و شده اما هرگز از قوه به فعل درنیامده است.

نویسنده:حسینعلی اسماعیلی