یکشنبه بیست و چهارم تیر ماه

تبعیض در امور رفاهی ورزشکاران چرا؟

ماجرای اهدای سکه و مجوز واردات خودروی فوتبالی ها!

هدیه به ملی پوشان فوتبالی که باعث نشاط و شادمانی مردم شدند، اقدام خوبی است، اما مواظب باشیم ورزشکاران دیگر رشته های جهانی و مدال آور المپیکی فراموش نشوند!

ملی پوشان کشورمان که امروز در خارج از کشور فعالیت می کنند، درآمد های نجومی دارند و نباید با اهدا چند سکه و مجوز واردات خودرو در حد ۲۰ تا ۲۵ هزار دلار و پرداخت مالیات متعلقه زیر بمباران تبلیغاتی َقرار گیرند. چند ملی پوشی هم که در لیگ برتر حضور دارند، غالبا قرارداد‌ یک فصل آنها فراتر از ده میلیارد تومان است. لذا انتفاع این نفرات از تعداد محدودی سکه و مجوز واردات خودرو تا سقف ۲۰‌ هزار دلار و پرداخت مالیات را نباید با بزرگنمایی زیر سوال برد. از قرار اطلاع سود واردات خودرو توسط فوتبالی ها پس از پرداخت مالیات، چیزی حدود هشتصد میلیون تومان و در بهترین شرایط یک ‌میلیارد تومان خواهد بود. بنابراین تهاجم بی وقفه و انتقاد دامنه دار به فوتبالی ها در این زمینه را نباید منطقی و مدبرانه دانست. باید در نظر گرفت که صعود تیم ملی به جام جهانی و پیروزی مقابل ولز تا چه حد آثار روحی و روانی در مردم ایجاد کرد و باعث نشاط اجتماعی شد. عربستان، ژاپن، استرالیا، کره و مراکش هم پس از برد مقابل حریفانشان هدایایی نفیس برای فوتبالیست هایشان در نظر گرفتند که قابل مقایسه با هدایای ما نیست. اما آنچه که در کشور ما رخ می دهد یک جانبه گرایی و اقدامات ناعادلانه در ورزش است.

آیا قهرمانی کشتی گیران در رقابت‌ های جهانی و المپیک ‌ارزشمند نیست؟ چرا قهرمانان جهان در رشته های تکواندو و وزنه برداری و امثال هم باید از کمترین پاداش و هدیه محروم شوند و در اردوهای شبانه روزی با تدارک ناقص آماده پیکارهای جهانی شوند. این تبعیض در والیبال، بسکتبال، کبدی و دیگر رشته های دیگر هم وجود دارد. باید قانونی مدون در این زمینه تدوین کرد و در پرداخت جوایز و اهدای هدایا مساوات و عدالت را در نظر گرفت. چطور تیم ملی فوتبال ساحلی که اخیرا مقام ارزشمندی در تورنمنت معتبر در امارات کسب کرد، از نظر پنهان‌ ماند و گفته شد به دلیل محدودیت های مالی نمی توان هدایایی داد، اما تیم ملی در قطر از آن منتفع شد؟ آیا کسی هست که اهمیت مدال طلای جهانی کامران قاسم پور و پیروزی ارزشمند او مقابل حریف آمریکایی را نداند؟ کامران قاسم پور، برادران‌پیروزپور و دیگر کشتی گیران مدال آور و همه ورزشکاران مدال آور در رشته های دیگر هم صاحب این حق و پرداخت پاداش نیستند؟ این حقوق را نباید نادیده گرفت.

همانطور که گفته شد، انتظار می رود که مسئولان دولت و ‌مجلس و وزارت ورزش با تدوین آیین نامه ای مدون، این پرداخت ها را منطقی کنند. برای مثال سالها پیش تعدادی از کارشناسان ورزش و اهالی رسانه پیشنهاد دادند که ورزشکاران مدال آور جهانی والمپیکی از سربازی معاف شوند یا به دانشگاه راه یابند.

این مصوبه ارزشمند موجب ایجاد انگیزه در میان ورزشکاران و قهرمانان شد. باید این رویه را در ورزش قهرمانی جاری و ساری کرد و در رسیدگی به ورزشکاران و بالا بردن انگیزه آنها عدالت و‌مساوات را هم بر قرار کرد.

نویسنده: احمد میرزاییان