چهارشنبه بیست و پنجم فروردین ماه

اسماعیل پور: دوباره به کشتی بر می گردم

مسعود اسماعیل پور کشتی گیر سرشناس مازندرانی دو سال از صحنه رقابت های رسمی به دور بود؛ او اما با پشت سر گذاشتن دوران مصدومیت دوباره یاد قهرمانی افتاده و قصد دارد روی تشک خودنمایی کند.

مسعود اسماعیل پور دارنده مدال جهانی در سالهای 2013 مجارستان و 2014 تاشکند ازبکستان به خبرنگار البرز ورزشی گفت: بعد از گذشت دو سال دوری از کشتی می خواستم با تیم ارومیه پا در میدان مسابقات لیگ بگذارم اول برای کمک کردن به تیم بعد اگر وضعیت بدنی من اجازه می داد می خواستم کشتی بگیرم که متاسفانه تیم ارومیه از لیگ انصراف داد و من هم در حال حاضر تمرینات خودم را با محبت های مدیران ارشد توزیع برق استان مازندران ادامه می دهم چراکه آنها بیشتر از هرکسی من را حمایت می کنند تا به مرز آمادگی برسم و بتوانم دوباره به کشتی برگردم، حال چقدر در این راه موفق خواهم بود توکلم به خداست هرچه صلاح باشد همان خواهد شد، نیت اصلی من کمک به کشتی است چون دوست دارم همیشه پرچمش بالا باشد چه با مسعود و چه بدون مسعود اسماعیل پور، دوران قهرمانی تمام شدنی است یک زمانی رسول خادم، علی دبیر بودند و موفق شدند حالا هم جوانان شایسته ای مثل حسن یزدانی و دیگران می توانند جا پای بزرگان بگذارند ولی تمامی اهالی کشتی بدانند که من با داشتن 32 سال می خواهم دوباره با کمک مدیران خودم که در  شرکت توزیع برق مازندران هستند به خصوص مدیرعامل محترم توزیع برق مازندران دوباره صاحب دوبنده تیم ملی باشم آنهم در وزن 65 کیلو چون وزن 61 کیلو المپیکی نیست من هم در حال حاضر 67 کیلو هستم و از بابت وزن کم کردن هم خیالم راحت است، فقط یک مشکل از بابت مچ دستم دارم امیدوارم اذیتم نکند تا جواب اعتمادهای مسئولین خودم را با ملی پوش شدنم بدهم. اسماعیل پور افزود: من همیشه به خودکشی فکر کرده ام حالا هم که قصد بازگشت به کشتی را دارم دوست دارم به هر نحوی شد کمک حال کشتی کشور باشم اگر می خواهند کشتی بگیرم یا مربیگری کنم و یا به عنوان ماساژر به بچه های تیم کمک کنم، فرقی نمی کند من در کنار آقایان رسول خادم و علیرضا دبیر خیلی چیزها یاد گرفتم که یکی از آنها خدمت کردن به کشتی و اهالی کشتی است. اسماعیل پور گفت: در ضمن می خواهم از پیگیری های مداوم آقای علیرضا دبیر بابت مصدومیت من از مچ دست تشکر کنم چون در این مدت دو سالی که از کشتی دور بوده و تحت درمان قرار داشتم چندین بار به من زنگ زدند و گفتند هر کمکی خواستم به آنها انتقال بدهم که این توجه جای تقدیر دارد در آخر وظیفه دارم از مدیران اداره خودم تشکر ویژه کنم چرا که اگر این مدیران ورزش دوست اجازه نمی دادند نمی توانستم وقت زیادی برای ورزش کردن داشته باشم به همین خاطر زمان زیادی را دارم تا به آن آمادگی کامل برسم از تمامی مردم هم تقاضا دارم دعا کنند تا دوباره مصدومیت مچ دستم تشدید نشود. در پایان از آقای حاجی کلاهی مدیر امور توزیع برق شهرستان جویبار نیز تشکر می کنم. گفت و گو از: احمد دباغ