چهارشنبه بیست و پنجم فروردین ماه

دم بزرگترها گرم است

نمی دانم چرا هر وقت اختلافی پیش می آید، همه به جای اینکه در جهت رفع سوء تفاهمات گام برداریم، چوب زیر آتش اختلافات می اندازیم تا آتش برافروخته شده دامن همه را بگیرد.

استعفای محمد بنا هم فرصتی پیش آورد تا طعنه با طعنه بگوییم و بگویند او برای هفتمین بار استعفا داده و دست به استعفایش خیلی خوب است، اما در این بین فقط حاج محمدرضا طالقانی بود که سعی کرد جو را آرام کند. به اعتقاد ما اگر شان بزرگترها را حفظ کنیم، دم آنها آنقدر گرم می شود که یخ دلسردیها و اختلافات را ذوب می سازد، چه خوب است که در این وانفسا که ورزش ما درگیر هزار و یک مشکل ناشی از سوء مدیریت هاست، حرف بزرگانی چون طالقانی را آویزه گوش کنیم و بدانیم که اصل و اساس ورزش بر رفاقت است. تردیدی نداریم که محمدبنا هم خواسته هایی دارد که باید در حد امکان برآورده شود، اما بدانیم که همه ما مسافر یک کشتی هستیم، خوب، بد، زشت و زیبا با بد بسازیم و به خاطر جوانان مملکت که چشم امیدشان به قهرمانان و مربیان راستین است تاب بیاوریم، چه جانهایی نثار شد تا این سرزمین ایران بماند و ما اگر کوتاهی کنیم نمی توانیم خودمان را نوادگان آن عزیز بدانیم.